مرثیه ام البنین مادر حضرت عباس(ع)

مؤلّف گويد:در خبرى از حضرت سجاد عليه السّلام آنچه حاصلش اين است روايت شده:خدا رحمت كند عباس عليه السّلام را كه‏ نسبت به برادر خود ايثار كرد،و جانش را فداى آن حضرت نمود،تا اين كه در راه يارى او دو دستش را از بدن جدا كردند و خدا به جاى دو دست او دو بال به آن جناب عنايت فرمود،كه مانند جعفر بن ابى طالب با آن دو بال همراه‏ فرشتگان در بهشت پرواز مى‏كند،و براى عباس در قيامت نزد خدا مقامى است كه مورد غبطه همه شهداست،و تمام شهيدان را آرزوى مقام اوست،روايت شده:قمر بنى هاشم به هنگام شهادت سى‏وچهار ساله بود،و امّ النبين مادر آن حضرت در ماتم او و سه برادر ديگر عباس به بقيع مى‏رفت و چنان ندبه و گريه مى‏كرد،كه هر شخصى از آنجا مى‏گذشت گريان‏ مى‏شد،گريستن دوستان عجبى نيست،مروان بن حكم كه از بزرگترين دشمنان خاندان نبوّت بود،چون بر ماتم امّ البنين عبور مى‏كرد،از اثر گريه او گريه مى‏كرد و اين اشعار از امّ البنين در مرثيه قمر بنى هاشم و ديگر پسرانش نقل شده است:
يَا مَنْ رَأَى الْعَبَّاسَ كَرَّ عَلَى جَمَاهِيرِ النَّقَدِ        وَ وَرَاهُ مِنْ أَبْنَاءِ حَيْدَرَ كُلُّ لَيْثٍ ذِي لَبَدٍ
اى كه عباس را ديدى حمله مى‏كرد بر توده‏هاى فرومايه       و از فرزندان حيدر هر شير يال دارى دنبال او بود
أُنْبِئْتُ أَنَّ ابْنِي أُصِيبَ بِرَأْسِهِ مَقْطُوعَ يَدٍ        وَيْلِي عَلَى شِبْلِي أَمَالَ بِرَأْسِهِ ضَرْبُ الْعَمَدِ
خبردار شده‏ام كه به سر فرزندم ضربت وارد شده درحالى‏كه بريده‏دست بود       واى بر من بر شير بچه‏ام كه ضربت عمود سرش را خميده كرد
لَوْ كَانَ سَيْفُكَ فِي يَدِيْكَ        لَمَا دَنَا مِنْهُ أَحَدٌ
اگر شمشيرت در دستت بود        كسى نمى‏توانست به تو نزديك شود

و نیز از اوست:
لا تَدْعُوِنِّي وَيْكِ أُمَّ الْبَنِينَ        تُذَكِّرِينِي بِلِيُوثِ الْعَرِينِ
واى بر تو مرا ديگر مادر پسران مخوان       كه مرا به ياد شيران بيشه‏ام مى‏اندازى
كَانَتْ بَنُونَ لِي أُدْعَى بِهِمْ        وَ الْيَوْمَ أَصْبَحْتُ وَ لا مِنْ بَنِينَ
مرا پسرانى بود،كه به آنان خوانده مى‏شوم       اما امروز براى من پسرانى نيست
أَرْبَعَةٌ مِثْلُ نُسُورِ الرُّبَى        قَدْ وَاصَلُوا الْمَوْتَ بِقَطْعِ الْوَتِينِ
چهار پسر مانند كركسان بلنديها       كه با بريده شدن رگ حيات يكى پس از ديگرى به مرگ پيوستند
تَنَازَعَ الْخِرْصَانُ أَشْلاءَهُمْ        فَكُلُّهُمْ أَمْسَى صَرِيعا طَعِينَ
نيزه‏ها بر پيكرهايشان ستيزه داشتند       همه آنان با تن مجروح به خاك افتادند
يَا لَيْتَ شِعْرِي أَ كَمَا أَخْبَرُوا        بِأَنَّ عَبَّاسا قَطِيعُ الْيَمِينِ
اى كاش مى‏دانستم آنچنان است كه خبر دادند       اين كه دست عباسم بريده شده بود

زیارت حضرت عباس (ع)

بخش دوم:در زيارت حضرت عباس بن على بن ابيطالب عليه السّلام

شيخ اجّل،جعفر بن قولويه قمى به سند معتبر از ابو حمزه ثمالى روايت كرده:امام صادق عليه السّلام فرموده:هرگاه قصد كردى كه قبر عبّاس بن على عليه السّلام را زيارت كنى كه در كنار فرات برابر حاير است،بر در روضه مى‏ايستى و مى‏گويى:
سَلامُ اللَّهِ وَ سَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِهِ الْمُرْسَلِينَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِينَ وَ جَمِيعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّيقِينَ [وَ] الزَّاكِيَاتُ الطَّيِّبَاتُ فِيمَا تَغْتَدِي وَ تَرُوحُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ أَشْهَدُ لَكَ بِالتَّسْلِيمِ وَ التَّصْدِيقِ وَ الْوَفَاءِ وَ النَّصِيحَةِ لِخَلَفِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ الْمُرْسَلِ وَ السِّبْطِ الْمُنْتَجَبِ وَ الدَّلِيلِ الْعَالِمِ وَ الْوَصِيِّ الْمُبَلِّغِ وَ الْمَظْلُومِ الْمُهْتَضَمِ فَجَزَاكَ اللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ عَنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ ،
سلام خدا و سلام فرشتگان مقرّبش،و پيامبران مرسلش،و بندگان‏ شايسته‏اش،و همه شهيدان و صدّيقان و درودهاى پاك و پاكيزه در آنچه مى‏آيد و مى‏رود بر تو باد اى فرزند امير مؤمنان،شهادت مى‏دهم براى حضرتت به تسليم و تصديق و وفا،و خيرخواهى،براى يادگار پيامبر مرسل(درود خدا بر او و خاندانش باد)،و فرزندزاده برگزيده،و راهنماى‏ دانا،و جانشين تبليغ‏گر،و ستمديده غارت‏زاده،خدا از جانب پيامبر و امير مؤمنان‏ و حسن و حسين(درود خدا بر ايشان)جزايت دهد برترين جزا به خاطر اين كه صبر كردى
وَ احْتَسَبْتَ وَ أَعَنْتَ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ جَهِلَ حَقَّكَ وَ اسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ حَالَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَاءِ الْفُرَاتِ أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ مَظْلُوما وَ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ لَكُمْ مَا وَعَدَكُمْ جِئْتُكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَافِدا إِلَيْكُمْ وَ قَلْبِي مُسَلِّمٌ لَكُمْ وَ تَابِعٌ وَ أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ [وَ بِآبَائِكُمْ‏] مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ قَتَلَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ بِالْأَيْدِي وَ الْأَلْسُنِ.
و كار خويش را تنها به حساب خدا گذاشتى،و يارى نمودى پس چه نيكو سرانجامى است خانه آخرت.خدا لعنت كند كند كسى را كه كشت،و لعنت كند كسى را كه‏ جاهل بود به حقّت،و حرمتت را سبك شمرد،و خدا لعنت كند كسى را كه بين تو و آب فرات پرده شد،شهادت مى‏دهم كه تو مظلومانه كشته شدى،و خدا به وعده‏اى كه به شما داده وفا مى‏كند،به سوى تو آمدم اى فرزند امير مؤمنان دارد به محضر شمايم‏ دلم تسليم و پيرو شماست،و خود نيز پيرو شمايم،يارى‏ام براى شما مهيّاست،تا خدا حكم كند،و او بهترين‏ حكم‏كنندگان است،پس با شمايم تنها با شما نه با دشمن شما،من به شما و بازگشتتان مؤمن،و به آنان‏كه با شما مخالفت كردند،و شمار را كشتند كافرم،خدا بكشد امّتى را كه شما را با دستها و زبانهايشان كشتند.
سپس وارد روضه شو،و خود را به ضريح بچسبان و بگو:
السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ سَلَّمَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ مَغْفِرَتُهُ وَ رِضْوَانُهُ وَ عَلَى رُوحِكَ وَ بَدَنِكَ أَشْهَدُ وَ أُشْهِدُ اللَّهَ أَنَّكَ مَضَيْتَ عَلَى مَا مَضَى بِهِ الْبَدْرِيُّونَ وَ الْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْمُنَاصِحُونَ لَهُ فِي جِهَادِ أَعْدَائِهِ الْمُبَالِغُونَ فِي نُصْرَةِ أَوْلِيَائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ فَجَزَاكَ اللَّهُ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ وَ أَكْثَرَ الْجَزَاءِ وَ أَوْفَرَ الْجَزَاءِ وَ أَوْفَى جَزَاءِ أَحَدٍ مِمَّنْ وَفَى بِبَيْعَتِهِ وَ اسْتَجَابَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَ أَطَاعَ وُلاةَ أَمْرِهِ،
سلام بر تو اى بنده شايسته فرمانبر خدا و رسول خدا،و امير مؤمنان و حسن‏ و حسين(درود خدا بر آنان باد)،سلام و رحمت خدا و بركات و مغفرت‏ و رضوانش بر تو بر روان و تن تو،شهادت مى‏دهم و خدا را شاهد مى‏گيرم،كه تو به همان مسيرى رفتى كه‏ اهل بدر رفتند،و در آن راه از دنيا گذشتند،آن مجاهدان در راه خدا،و خيرخواهان براى خدا،در مبارزه با دشمنان خدا،و تلاش‏گران در يارى اوليايش،آن دفاع‏كنندگان از عاشقانش،خدا پاداشت دهد،به برترين و بيشترين،و كامل‏ترين‏ پاداش،و وفاكننده‏ترين پاداش،يكى از آنان‏كه به بيعت او وفا كرد،و دعوتش را اجابت نمود،و از واليان امر اطاعت كرد
أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَالَغْتَ فِي النَّصِيحَةِ وَ أَعْطَيْتَ غَايَةَ الْمَجْهُودِ فَبَعَثَكَ اللَّهُ فِي الشُّهَدَاءِ وَ جَعَلَ رُوحَكَ مَعَ أَرْوَاحِ السُّعَدَاءِ وَ أَعْطَاكَ مِنْ جِنَانِهِ أَفْسَحَهَا مَنْزِلا وَ أَفْضَلَهَا غُرَفا وَ رَفَعَ ذِكْرَكَ فِي عِلِّيِّينَ [فِي الْعَالَمِينَ‏] وَ حَشَرَكَ مَعَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقا أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْكُلْ وَ أَنَّكَ مَضَيْتَ عَلَى بَصِيرَةٍ مِنْ أَمْرِكَ مُقْتَدِيا بِالصَّالِحِينَ وَ مُتَّبِعا لِلنَّبِيِّينَ فَجَمَعَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ رَسُولِهِ وَ أَوْلِيَائِهِ فِي مَنَازِلِ الْمُخْبِتِينَ فَإِنَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.
شهادت مى‏دهم،كه در خيرخواهى كوشيدى،و نهايت تلاش را انجام دادى،خدا تو را در زمره شهيدان برانگيزد و روحت را در كنار ارواح نيكبختان قرار دهد،و از بهشتش وسيع‏ترين منزل را به تو عطا كند،و برترين غرفه‏ها را ارزانى نمايد،و نامت را در بالاترين درجات بالا برد،و با پيامبران و صدّيقان و شهدا و شايستگان مشحور نمايد،آنها خوب رفيقانى هستند،شهادت مى‏دهم كه تو سستى نورزيدى،و باز نايستادى،و بر آگاهى از كارت از دنيا رفتى،در حال پيروى از شايستگان،و پيروى از پيامبران پس خدا بين ما و رسول‏ خود و اوليايش در جايگاهاى فروتنان گرد آورد كه او مهربان‏ترين مهربانان است.
مؤلف گويد:خوب است اين زيارت را،پشت سر قبر،به طرف قبله بخوانى،چنان‏كه شيخ در«تهذيب» چنين فرموده:سپس وارد شو.و خود را با رو به قبر بيانداز،و چنين بگو درحالى‏كه رو به جانب قبله‏اى السّلام عليك ايّها العبد الصّالح و بدان كه زيارت قمر بنى هاشم موافق روايت مذكور،همين بود كه ذكر شد،ولى سيد ابن طاووس و شيخ مفيد و ديگران پس از اين زيارت فرموده‏اند كه به سمت بالا سر برو،و دو ركعت نماز بخوان،و بعد از آن هرچه خواهى نماز بجا آور،و بسيار خدا را بخوان و پس از نماز بگو:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لا تَدَعْ لِي فِي هَذَا الْمَكَانِ الْمُكَرَّمِ وَ الْمَشْهَدِ الْمُعَظَّمِ ذَنْبا إِلا غَفَرْتَهُ وَ لا هَمّا إِلا فَرَّجْتَهُ وَ لا مَرَضا إِلا شَفَيْتَهُ وَ لا عَيْبا إِلا سَتَرْتَهُ وَ لا رِزْقا إِلا بَسَطْتَهُ وَ لا خَوْفا إِلا آمَنْتَهُ وَ لا شَمْلا إِلا جَمَعْتَهُ وَ لا غَائِبا إِلا حَفِظْتَهُ وَ أَدْنَيْتَهُ وَ لا حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ لَكَ فِيهَا رِضًى وَ لِي فِيهَا صَلاحٌ إِلا قَضَيْتَهَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
خدايا درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد،و در اين مكان‏ مكرّم،و زيارتگاه بزرگ،براى من گناهى مگذار جز آن‏كه بيامرزى،و نه اندوهى جز آن‏كه برطرف نمايى،و نه بيمارى جز آن‏كه‏ شفا دهى،و نه عيبى جز آن‏كه بپوشانى،و نه رزقى جز آن‏كه بگسترانى،و نه ترسى جز آن‏كه ايمنى دهى،و نه پراكندگى جز آن‏كه‏ گرد آورى،و نه دور از نظرى جز آن‏كه حفظ كنى و ديدارش را نزديك نمايى،و نه حاجتى از حاجتهاى دنيا و آخرت،كه تو را در آن رضايت و مرا در آن مصلحت است جز آن‏كه برآورى،اى مهربان‏ترين مهربانان.
بعد به جانب ضريح بازگرد،و نزد پاهاى مبارك بايست و بگو:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْفَضْلِ الْعَبَّاسَ ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَوَّلِ الْقَوْمِ إِسْلاما وَ أَقْدَمِهِمْ إِيمَانا وَ أَقْوَمِهِمْ بِدِينِ اللَّهِ وَ أَحْوَطِهِمْ عَلَى الْإِسْلامِ أَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَخِيكَ فَنِعْمَ الْأَخُ الْمُوَاسِي فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً اسْتَحَلَّتْ مِنْكَ الْمَحَارِمَ وَ انْتَهَكَتْ حُرْمَةَ الْإِسْلامِ فَنِعْمَ الصَّابِرُ الْمُجَاهِدُ الْمُحَامِي النَّاصِرُ وَ الْأَخُ الدَّافِعُ عَنْ أَخِيهِ ،
سلام بر تو اى ابا الفضل العباس فرزند امير مؤمنان،سلام بر تو اى فرزند سرور جانشينان،سلام بر تو اى فرزند اولين نفر امت در اسلام آوردن،و پيش‏ترينشان در ايمان‏ و استوارترينشان در پاى‏بندى به دين خدا،و با احتياطترنيشان بر اسلام،شهادت مى‏دهم كه تو براى خدا و رسولش و برادرت‏ خيرخواهى نمودى،پس چه خوب برادر همدردى بودى،خدا لعنت كند امتى را كه تو را كشت،و لعنت كند امتى را كه به تو ستم روا داشت،و لعنت‏ كند امتى را كه حرمتهاى تو را حلال شمرد،و پرده احترام اسلام را دريد،پس چه نيكو صبركننده،جهادگر حامى،يارى‏دهنده و برادر دفاع‏كننده از برادرش بودى،
الْمُجِيبُ إِلَى طَاعَةِ رَبِّهِ الرَّاغِبُ فِيمَا زَهِدَ فِيهِ غَيْرُهُ مِنَ الثَّوَابِ الْجَزِيلِ وَ الثَّنَاءِ الْجَمِيلِ وَ أَلْحَقَكَ [فَأَلْحَقَكَ‏] اللَّهُ بِدَرَجَةِ آبَائِكَ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ اللَّهُمَّ إِنِّي تَعَرَّضْتُ لِزِيَارَةِ أَوْلِيَائِكَ رَغْبَةً فِي ثَوَابِكَ وَ رَجَاءً لِمَغْفِرَتِكَ وَ جَزِيلِ إِحْسَانِكَ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أَنْ تَجْعَلَ رِزْقِي بِهِمْ دَارّا وَ عَيْشِي بِهِمْ قَارّا وَ زِيَارَتِي بِهِمْ مَقْبُولَةً وَ حَيَاتِي بِهِمْ طَيِّبَةً وَ أَدْرِجْنِي إِدْرَاجَ الْمُكْرَمِينَ وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَنْقَلِبُ مِنْ زِيَارَةِ مَشَاهِدِ أَحِبَّائِكَ مُفْلِحا مُنْجِحا قَدِ اسْتَوْجَبَ غُفْرَانَ الذُّنُوبِ وَ سَتْرَ الْعُيُوبِ وَ كَشْفَ الْكُرُوبِ إِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ،
و پاسخ‏دهنده طاعت پروردگارش،و علاقمند به آنچه ديگران به بى‏رغبت شدند،كه همان پاداش بزرگ،و ستايش زيباست،و خدا تو را به درجه پدرانت،در بهشتهاى‏ پرنعمت ملحق كرد.خدايا معترض زيارت اوليايت شدم به خاطر رغبت در پاداشت،و اميد به آمرزشت،و احسان‏ فراوانت،پس از تو مى‏خواهم كه بر محمّد و خاندان پاكش درود فرستى،و روزى‏ام را به خاطر ايشان زياد نمايى‏ و زندگى‏ام را به خاطر آنان برقرار دارى،و زيارتم را به حق آنان مقبول قرار دهى،و حياتم را دلپسند فرمايى،و مرا با گروه اهل كرامت همراه نمايى‏ و از كسانى قرار دهى كه از زيارت زيارتگاه‏هاى عاشقانت رستگار و كامياب بازمى‏گردند،درحالى‏كه مستوجب آمرزش‏ گناهان،و پوشيدن عيبها،و برطرف شدن گرفتاريها شده باشد،به راستى تو اهل پروا و آمرزشى.
چون بخواهى آن حضرت را وداع كنى،به نزد قبر شريف برو،و اين جملات را كه در روايت ابو حمزه ثمالى‏ است،و علماهم ذكر كرده‏اند بگو:
أَسْتَوْدِعُكَ اللَّهَ وَ أَسْتَرْعِيكَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلامَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ بِكِتَابِهِ وَ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ اللَّهُمَّ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتِي قَبْرَ ابْنِ أَخِي رَسُولِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ ارْزُقْنِي زِيَارَتَهُ أَبَدا مَا أَبْقَيْتَنِي وَ احْشُرْنِي مَعَهُ وَ مَعَ آبَائِهِ فِي الْجِنَانِ وَ عَرِّفْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ رَسُولِكَ وَ أَوْلِيَائِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَوَفَّنِي عَلَى الْإِيمَانِ بِكَ وَ التَّصْدِيقِ بِرَسُولِكَ وَ الْوِلايَةِ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّهِمْ فَإِنِّي قَدْ رَضِيتُ يَا رَبِّي بِذَلِكَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
تو را به خدا مى‏سپارم و خواستار رعايت توأم،و بر تو سلام مى‏فرستم،ايمان آورديم به خدا و رسول و كتابش،و به آنچه پيامبر از پيش خدا آورد،خدايا ما را با گواهان اين حوادث بنويس،خدا آن را آخر عهد من از زيارت قبر فرزند برادر رسولت(درود خدا بر او و خاندانش‏ باد)قرار مده،و زيارتش را همواره تا زنده‏ام مى‏دارى روزى من فرما،و مرا با او و با پدرانش در بهشت محشور گردان،و ميان من و او و رسول و اوليايت شناسايى ايجاد كن.خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مرا بميران،بر پايه ايمان به خود،و باور نسبت به پيامبرت،و ولايت امير مؤمنان و امامان از فرزندانش(درود بر آنان باد)و بيزارى از دشمنانشان،كه من اى پروردگارم‏ همانا به اين امر خشنودم،و درود خدا بر محمّد و خاندان محمّد.

صلوات بر امام حسین(ع)

چهاردهم:از جمله اعمال در حرم امام حسين عليه السّلام صلوات فرستادن بر آن حضرت است.روايت شده:پشت سر نزد كتف شريف آن حضرت مى‏ايستى و بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امام حسين عليه السّلام صلوات مى‏فرستى.سيّد ابن طاووس در كتاب‏ «مصباح الزائر»در ضمن يكى از زيارات اين صلوات را بر آن حضرت نقل كرده است:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ وَ أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ صَلاةً نَامِيَةً زَاكِيَةً مُبَارَكَةً يَصْعَدُ أَوَّلُهَا وَ لا يَنْفَدُ آخِرُهَا أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلادِ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمُرْسَلِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْإِمَامِ الشَّهِيدِ الْمَقْتُولِ الْمَظْلُومِ الْمَخْذُولِ وَ السَّيِّدِ الْقَائِدِ وَ الْعَابِدِ الزَّاهِدِ الْوَصِيِّ الْخَلِيفَةِ الْإِمَامِ الصِّدِّيقِ الطُّهْرِ الطَّاهِرِ الطَّيِّبِ الْمُبَارَكِ وَ الرَّضِيِّ الْمَرْضِيِّ وَ التَّقِيِّ الْهَادِي الْمَهْدِيِّ الزَّاهِدِ الذَّائِدِ الْمُجَاهِدِ الْعَالِمِ إِمَامِ الْهُدَى سِبْطِ الرَّسُولِ وَ قُرَّةِ عَيْنِ الْبَتُولِ صلى الله عليه و آله و سلم اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِي وَ مَوْلايَ كَمَا عَمِلَ بِطَاعَتِكَ وَ نَهَى عَنْ مَعْصِيَتِكَ وَ بَالَغَ فِي رِضْوَانِكَ وَ أَقْبَلَ عَلَى إِيمَانِكَ غَيْرَ قَابِلٍ فِيكَ عُذْرا سِرّا وَ عَلانِيَةً يَدْعُو الْعِبَادَ إِلَيْكَ وَ يَدُلُّهُمْ عَلَيْكَ وَ قَامَ بَيْنَ يَدَيْكَ،
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و درود فرست بر حسين ستم كشيده و شهيد و كشته اشكها و دچار گرفتياريها،درودى فزاينده،پاكيزه،با بركت،درحالى‏كه آغازش بالا رود و انجامش سپرى نشود،برترى‏ درودى كه بر يكى از فرزندان پيامبران و رسولان فرستادى،اى پروردگار جهانيان.خدايا درود فرست بر امام،شهيد،كشته،ستم كشيده،بى‏يار،آقا،پيشوا،عابد،زاهد، جانشين،خليفه،امام راستى‏پيشه،پاك،پاكيزه،طيّب،با بركت،خدا از او خشنود،پسنديده‏ حق،پرهيزگار،هدايت‏گر،راه‏يافته،زاهد،مدافع دين،جهادگر،عالم،پيشواى هدايت،فرزندزاده‏ رسول،نور چشم بتول،درود و سلام خدا بر او و خاندانش.خدايا بر آقا و مولاى من درود فرست چنانچه به اطاعتت عمل كرد،و از معصيتت نهى فرمود،و در راه خشنودى‏ات كوشيد،و بر ايمانت روى‏ آورد،بى‏آنكه درباره تو پذيرنده بهانه‏اى باشد،چه در پنهان و چه در آشكار،بندگان را به جانب تو مى‏خواند،و به سوى تو دلالت مى‏نمايد و پيش روى تو قيام كرد،
يَهْدِمُ الْجَوْرَ بِالصَّوَابِ وَ يُحْيِي السُّنَّةَ بِالْكِتَابِ فَعَاشَ فِي رِضْوَانِكَ مَكْدُودا وَ مَضَى عَلَى طَاعَتِكَ وَ فِي أَوْلِيَائِكَ مَكْدُوحا وَ قَضَى إِلَيْكَ مَفْقُودا لَمْ يَعْصِكَ فِي لَيْلٍ وَ لا نَهَارٍ بَلْ جَاهَدَ فِيكَ الْمُنَافِقِينَ وَ الْكُفَّارَ اللَّهُمَّ فَاجْزِهِ خَيْرَ جَزَاءِ الصَّادِقِينَ الْأَبْرَارِ وَ ضَاعِفْ عَلَيْهِمُ الْعَذَابَ وَ لِقَاتِلِيهِ الْعِقَابَ فَقَدْ قَاتَلَ كَرِيما وَ قُتِلَ مَظْلُوما وَ مَضَى مَرْحُوما يَقُولُ أَنَا ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ مُحَمَّدٍ وَ ابْنُ مَنْ زَكَّى وَ عَبَدَ فَقَتَلُوهُ بِالْعَمْدِ الْمُعْتَمَدِ قَتَلُوهُ عَلَى الْإِيمَانِ وَ أَطَاعُوا فِي قَتْلِهِ الشَّيْطَانَ وَ لَمْ يُرَاقِبُوا فِيهِ الرَّحْمَنَ.
ستم را ويران مى‏كند با درستى،و روش پيامبر را زنده مى‏كند با قرآن،پس با مشقّت و سختى در خشنودى‏ات زندگى كرد،و بر طاعتت و در زمره اوليايت،در حال رنج و ناراحتى از دنيا گذشت،و چون عزيزى گم‏گشته به تو جان داد تو را معصيت نكرد نه در شبى و نه در روزى،بلكه در راه تو با منافقان و كافران جنگيد.خدايا جزايش ده،بهترين جزاى صادقان نيكوكار،و عذاب را بر منافقان و كافران و كشنده‏گان او دوچندان كن.به راستى جوانمردانه‏ پيكار كرد،و مظلومانه كشته شد،و غرق در رحمت خدا درگذشت،درحالى‏كه مى‏گفت:منم فرزند رسول خدا محمّد،و فرزند كسى‏كه پاك پروريد و بندگى كرد،پس او را دانسته و از به عمد كشتند،آرى بر حال ايمان او را كشتند،و در كشتنش از شيطان اطاعت كردند و درباره او خداى رحمن را ملاحظه ننمودند.
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى سَيِّدِي وَ مَوْلايَ صَلاةً تَرْفَعُ بِهَا ذِكْرَهُ وَ تُظْهِرُ بِهَا أَمْرَهُ وَ تُعَجِّلُ بِهَا نَصْرَهُ وَ اخْصُصْهُ بِأَفْضَلِ قِسَمِ الْفَضَائِلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ زِدْهُ شَرَفا فِي أَعْلَى عِلِّيِّينَ وَ بَلِّغْهُ أَعْلَى شَرَفِ الْمُكَرَّمِينَ وَ ارْفَعْهُ مِنْ شَرَفِ رَحْمَتِكَ فِي شَرَفِ الْمُقَرَّبِينَ فِي الرَّفِيعِ الْأَعْلَى وَ بَلِّغْهُ الْوَسِيلَةَ وَ الْمَنْزِلَةَ الْجَلِيلَةَ وَ الْفَضْلَ وَ الْفَضِيلَةَ وَ الْكَرَامَةَ الْجَزِيلَةَ اللَّهُمَّ فَاجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا جَازَيْتَ إِمَاما عَنْ رَعِيَّتِهِ وَ صَلِّ عَلَى سَيِّدِي وَ مَوْلايَ كُلَّمَا ذُكِرَ وَ كُلَّمَا لَمْ يُذْكَرْ يَا سَيِّدِي وَ مَوْلايَ أَدْخِلْنِي فِي حِزْبِكَ وَ زُمْرَتِكَ وَ اسْتَوْهِبْنِي مِنْ رَبِّكَ وَ رَبِّي فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللَّهِ جَاها وَ قَدْرا وَ مَنْزِلَةً رَفِيعَةً ،
خدايا پس بر آقا و مولايم درود فرست،درودى كه يادش را با آن بلند گردانى‏ و امرش را با آن آشكار نمايى،و پيروزى‏اش را با آن شتاب ورزى،و او را در روز قيامت به برترين اقسام فضايل خاصش گردان‏ و در بلندترين درجات شرفش را بيفزا،و او را به عالى‏ترين مقام ارجمندان برسان،و بالا بر او را از شرف رحمتت‏ در شرف مقرّبان در مقام رفيع برتر،و او را به وسيله،و منزلت بزرگ و برترى‏ و فضيلت،و كرامت برجسته برسان.خدايا او را از جانب ما جزا ده،به برترين پاداشى كه به پيشوايى از طرف رعيتش داده‏اى و بر آقا و مولاى من درود فرست،هرگاه كه ياد شود،و هر زمان كه ياد نشود،اى آقاى و مولاى من،مرا در حزب و گروهت وارد كن،و بخششم را از پروردگارت و پروردگام بخواه،زيرا تو را در پيشگاه خدا آبرو و قدر و منزلت بلند است،
إِنْ سَأَلْتَ أُعْطِيتَ وَ إِنْ شَفَعْتَ شُفِّعْتَ اللَّهَ اللَّهَ فِي عَبْدِكَ وَ مَوْلاكَ لا تُخَلِّنِي عِنْدَ الشَّدَائِدِ وَ الْأَهْوَالِ لِسُوءِ عَمَلِي وَ قَبِيحِ فِعْلِي وَ عَظِيمِ جُرْمِي فَإِنَّكَ أَمَلِي وَ رَجَائِي وَ ثِقَتِي وَ مُعْتَمَدِي وَ وَسِيلَتِي إِلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكَ لَمْ يَتَوَسَّلِ الْمُتَوَسِّلُونَ إِلَى اللَّهِ بِوَسِيلَةٍ هِيَ أَعْظَمُ حَقّا وَ لا أَوْجَبُ حُرْمَةً وَ لا أَجَلُّ قَدْرا عِنْدَهُ مِنْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ لا خَلَّفَنِيَ اللَّهُ عَنْكُمْ بِذُنُوبِي وَ جَمَعَنِي وَ إِيَّاكُمْ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ الَّتِي أَعَدَّهَا لَكُمْ وَ لِأَوْلِيَائِكُمْ إِنَّهُ خَيْرُ الْغَافِرِينَ وَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ أَبْلِغْ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ تَحِيَّةً كَثِيرَةً وَ سَلاما وَ ارْدُدْ عَلَيْنَا مِنْهُ السَّلامَ إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ وَ صَلِّ عَلَيْهِ كُلَّمَا ذُكِرَ السَّلامُ وَ كُلَّمَا لَمْ يُذْكَرْ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.
اگر بخواهى عطا شوى،و اگر شفاعت كنى شفاعتت پذيرفته شود،خدا را خدا را درباره بنده و دوستدارت،هنگام سختيها و هراسها رهايم مكن آن هم به خاطر بدى كارم و زشتى كردارم،و بزرگى جرمم‏ كه تو آرزو و اميد و تكيه‏گاه و محل اعتماد منى،و وسيله من به درگاه خدا پروردگارم و پروردگار تو تويى،توسّل‏كنندگان‏ به درگاه خدا متوسّل نشدند نزد او،به وسيله‏اى از نظر حق بزرگتر،و از جهت حرمت لازم‏تر،و از حيث مقام برجسته‏تر از شما اهل بيت،خدا به خاطر گناهانم مرا از شما محروم نكند،و ميان من و شما را در بهشت عدن كه براى شما و دوستانتان آماده نموده جمع كند،او بهترين آمرزندگان،و مهربان‏ترين مهربانان است.خدايا به آقا و مولايم تحيّت و سلام بسيار برسان،و از جانب او سلام بسيار به ما بازگردان،كه تو بخشنده و كريمى،و بر او درود فرست،هر زمان كه سلام ياد شود،و هر زمان كه ياد نشود،اى پروردگار جهانيان.
مؤلّف گويد:ما آن زيارات را در اعمال روز عاشورا نقل كرده‏ايم و در اواخر اين باب صلواتى بر حجج طاهره عليهم السّلام نقل خواهيم كرد كه صلوات‏ مختصرى بر امام حسين عليه السّلام نيز در آن مندرج است خواندن آن را نيز ترك نكن.

صلواتی که فضیلت بسیاری برای آن نقل شده

در بعضى از كتب معتبر روايت شده:هركه در بامداد سه مرتبه،و در پايان روز سه مرتبه،اين صلوات را بخواند، گناهانش آمرزيده مى‏شود،و شادى او دوام مى‏يابد،و دعايش به اجابت مى‏رسد،و روزى‏اش فراخ مى‏شود،و بر دشمنش يارى مى‏گردد،و در بهشت از همنشينان محمّد صلى اللّه عليه و آله باشد:
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِى الاَْوَّلينَ وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِى الاْخِرينَ وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِى الْمُرْسَلينَ اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسيلَةَ وَ الشَّرَفَ وَالْفَضيلَةَ وَالدَّرَجَةَ الْكَبيرَةَ اللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ لَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى يَوْمَ الْقِيمَةِ رُؤْيَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَ تَوفَّنى عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مَنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سآئِغاً هَنيئَّاً لا اَظْمَاءُ بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ كَما آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ لَمْ اَرَهُ فَاَرِنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ رُوحَ مُحَمَّدٍ عَنّى تَحِيَّةً كَثيرَةً وَ سَلاماً.
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در پيشينيان،و بر محمّد وخاندان محمّد درود فرست در آيندگان، و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در انجمن برتر،و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در فرستادگان‏ خدايا وسيله و شرف و فضيلت و درجه بزرگ را به محمّد عطا كن،خدايا به محمّد و خاندانش ايمان آوردم درحالى‏كه او را نديدم،پس مرا در قيامت از ديدارش محروم مكن،و همنشينى با او را نصيبم فرما،و مرا بر آيينش بميران،و مرا از حوضش بنوشان،نوشيدنى كامل،سيرا كننده،روان،گوارا،كه پس از آن هرگز تشنه نشوم،تو بر هر چيز توانايى،خدايا چنان‏كه به محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)ايمان آوردم درحالى كه او را نديدم،پس به من بنمايان در بهشت چهراش را،خدايا روح محمّد را از جانب من تحيت بسيار و سلام فراوان برسان.
مؤلف گويد:اين صلوات همان صلواتى است كه كفعمى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده:هركه بخواهد محمّد و آل محمّد عليهم السّلام را در صلوات بر ايشان‏ خوشحال كند،آن را بخواند،و ما آن را در«مفاتيح»در ضمن اعمال روز عرفه ذكر كرديم.بدانكه دعاهاى وارده در مورد صبح و شب بسيار است و اين مختصر را گنجايش بيش از اين نيست و در باب چهارم ده دعا از كتاب شريف كافى خواهد آمد كه در صبح و شب خوانده مى‏شود،و اگر فرصت داشتى،دعاى‏ عشرات و دعاى معروف به يستشير،و دعاى نور و دعاى عهد الّلهمّ ربّ النّور العظيم را بخوان و ما اين دعاها را در«مفاتيح»آورديم،و نيز در آداب، تربت ذكر كرديم كه دعاى اصبحت الّلهمّ معتصما بدمامك را،در حال به دست گرفتن تسبيح تربت،و آن دعا را در صبح و شام،براى ايمنى از هر خوف‏ بخوانند.

کیفیت نماز شب، پنج آیه آل عمران

به صورت آسان و محتضر،كه ان شاء اللّ تعالى همه كس بتواند بجا آورد اين است كه چون از خواب برخاست،براى خداى متعالى سجده كند،و خوب است در اين حال،يا در حال برداشتن سر از سجده،بگويد:
اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذى اَحْيانى بَعْدَ ما اَماتَنى وَ اِلَيْهِ النُّشُورُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى رَدَّ عَلَىَّ رُوحى لاَِحْمَدَهُ وَاَعْبُدَهُ
ستايش خداى را كه زنده‏ام كرد،پس از آن‏كه مرا ميراند،و بازگشت همه پس از مرگ به سوى اوست،ستايش خداى را كه روحم را بازگرداند، تا او را ستايش نموده و بندگى كنم.
و چون برخاست و ايستاد بگويد:
اَللّهُمَّ اَعِنّى عَلى هَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ وَسِّعْ عَلَىَّ الْمَضْجَعَ وَارْزُقْنى خَيْرَما بَعْدَ الْمَوْتِ
خدايا بر هراس آن جهان يارى‏ام ده،و بر من وسعت بخش‏ قبر را،و خير آنچه پس از مردن است نصيبم كن.
و چون صداى خروس شنيد بگويد:
سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَمِلْتُ سُوَّءً وَظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْلى اِنَّهُ لايَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ فَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ
بسيار منزّه و مقدّس است پروردگار فرشتگان و روح،رحمتت بر خشمت پيشى گرفته،معبودى جز تو نيست،بد كردم، و به خود ستم نمودم،پس مرا بيامرز،به درستى كه گناهان را جز تو نيامرزد،توبه‏ام را بپذير،كه تو بسيار توبه‏پذير و مهربانى
چون به اطراف آسمان نگاه كند بخواند:
اَللّهُمَّ اِنَّهُ لايُوارى مِنْكَ لَيْلٌ ساجٍ وَلاسَمآءٌ ذاتُ اَبْراجٍ وَلا اَرْضٌ ذاتُ مِهادٍ وَلاظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ وَ لابَحْرٌ لُجِّىُّ تُدْلِجُ بَيْنَ يَدَىِ الْمُدْلِجِ مِنْ خَلْقِكَ تُدْلِجُ الرَّحْمَةَ عَلى مَنْ تَشآءُ مِنْ خَلْقِكَ تَعْلَمُ خآئِنَةَ الاَْعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ غارَتِ النُّجُومُ وَنامَتِ الْعُيُونُ وَ اَنْتَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَاْخُذُكَ سِنَةٌ وَلانَوْمٌ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ اِلهِ الْمُرْسَلينَ وَالْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ
خدايا تو را باز نمى‏دارد و شب تار،و نه آسمان داراى‏ ستارگان و نه زمين گسترده،و نه تاريكى‏هايى كه بعضى از آنها بر فراز بعضى ديگرند،و نه درياى عميق متراكم از آب از اينكه به شبروان در مسير عبادت از عناياتت مرحمت كنى،و رحمت را به هر كه از آفريدگانت بخواهى عطا فرمايى، خيانت چشمها،و آنچه را سينه‏ها پنهان مى‏كند مى‏دانى،پنهان شدند ستارگان،و ديده‏ها به خواب رستند،و تو زنده‏ و پابرجايى،چرت و خواب تو را فرو نگيرد،منزّه است خدا،پروردگار جهانيان،و معبود رسولان، و ستايش خدى را پروردگار جهانيان.
آنگاه پنج آيه سوره آل عمران را بخواند:
اِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ لاَ ياتٍ لاِ وُلىِ الاَْلْبابِ الَّذينَ يَذْكُروُنَ اللّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ رَبَّنا اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتهَ وَ ما لِلظّالِمينَ مِنْ اَنْصارٍ رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادى لِلاْيمانِ اَنْ امِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُ نُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الاَْبْرارِ رَبَّنا وَ اتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَلاتُخْزِنا يَوْمَ الْقِيمَةِ اِنَّكَ لاتُخْلِفُ الْميعادَ
به درستى كه در آفرينش آسمانها و زمين،و رفت‏وآمد شب و روز،نشانه‏هايى است براى صاحبان خرد،آنان‏كه خدا را در حال‏ ايستاده و نشسته و پهلو خفته ياد مى‏كنند،و در آفرينش آسمانها و زمين انديشه مى‏نمايد،پروردگارا اين‏ همه را به ناحق نيافريدى،منزّهى تو،ما را از عذاب دوزخ حفظ كن،پروردگارا هركه تو وارد آتش دوزخ كنى به يقين او را رسوا نموده‏اى،و براى ستمكاران ياورى نيست.پروردگارا شنيدم فرياد كننده‏اى براى ايمان فرياد مى‏زند به پروردگارتان ايمان‏ بياوريد،پس ما ايمان آورديم،پروردگارا گناهان ما را بيامرز،و بدى‏هاى ما را بپوشان،و ما را همرا نيكان بميران،پروردگارا آنچه بر رسولانت‏ وعده كردى به ما عنايت كن،و در قيامت ما را رسوا مكن،كه تو هرگز خلف وعده نمى‏كنى.
هرگاه خواست به جانب‏ عبادت رو كند،و او را نيازى به تخلىّ[قضاى حاجت]باشد آن را پيش اندازد،و چون از بيت الخلا درآيد به مسواك آغاز كند،پس از آن وضوى كامل بگيرد،و خود را خوشبو سازد،آنگاه به نماز شب برخيزد كه ابتداى وقت آن نيمه شب است، و هرچه به طلوع صبح صادق نزديك‏تر شود،بهتر است،و اگر صبح طلوع كند،درحالى‏كه چهار ركعت آن را بجا آورده،بقيه‏ را با«حمد»تنها بجا آورد،در هر صورت زمانى كه براى نماز شب برخاست،هشت ركعت به قصد نماز شب شروع مى‏كند، و پس از هر دو ركعت سلام مى‏دهد،و خوب است در دو ركعت اول در هر ركعت پس از سوره«حمد»سى مرتبه سوره توحيد بخواند،تا از نماز فارغ شود درحالى‏كه بين او و خداى عزّ و جلّ گناهى نباشد،يا آن‏كه در ركعت اوّل آن سوره«توحيد»و در ركعت دوم قل يا ايّها الكافرون بخواند،و در شش ركعت ديگر«حمد»و هر سوره‏اى كه ميلش باشد،و در هر ركعتى«حمد»و «توحيد»نيز كافى است،و اكتفا به سوره«حمد»تنها هم جايز مى‏باشد،و چنان‏كه قنوت در نمازهاى واجب مستحبّ‏ است در ركعت دوم از نمازهاى نافله هم مستحبّ است،و در قنوت سه مرتبه سبحان اللّه گفتن كفايت مى‏كند. يا اينكه گفته شود:
اَللّهُمَّ اغْفِرْ لَنا وَارْحَمْنا وَ عافِنا وَاعْفُ عَنّا فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ
خدايا بيامرز ما را و به ما رحم كن،و به ما عافيت ده،و در دنيا و آخرت از ما درگذر،به درستى كه تو بر هرچيز توانايى.
و يا اینكه بگويد:
رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الاَْعَزُّ الاَْجَلُّ الاَْكْرَمُ
پروردگارا،بيامرز،و رحم كن،و از آنچه مى‏دانى درگذر،به درستى كه تو عزيزتر و بزرگ‏تر و گرامى‏ترى
روايت شده:حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام هنگامى كه در شب تاريك،در محراب عبادت مى‏ايتساد چنين مى‏خواند: اللّهمّ انّك خلقتنى سويّا...و اين دعا دعاى پنجاهم صحيفه كامله است.چون از هشت ركعت نماز شب فارغ شود،دو ركعت‏ نماز شفع،و يك ركعت نماز وتر بجا آورد،و در اين سه ركعت پس از سوره«حمد»سوره«توحيد»بخواند تا به منزله يك ختم قرآن‏ باشد،زيرا سوره توحيد ثلث قرآن است،يا آن‏كه در نماز شفع در ركعت اول سوره«حمد»و قل اعوذ بربّ النّاس ،و در ركعت دوم‏ سوره«حمد»و «قل اعوذ بربّ الفلق» را بخواند و چون از نماز شفع فارغ گشت مستحبّ است بخواند:الهى تعرّض لك فى هذا اللّيل‏ المتعرضون و اين دعايى است كه در اعمال نيمه شعبان در كتاب مفاتيح الجنان ذكر شد.پس از نماز شفع،براى خواندن‏ يك ركعت نماز وتر برخيزد،و در آن يك ركعت سوره«حمد»و سوره توحيد بخواند،يا آنكه پس از حمد سه مرتبه سوره توحيد و يك مرتبه سوره‏هاى الفلق و النّاس را قرائت كند،سپس براى قنون دست بردارد،و هر دعايى را كه مى‏خواهد بخواند.شيخ طوسى‏ فرموده:دعاهايى كه در اين قنوت خوانده مى‏شود،آن‏قدر زياد است كه شمرده نمى‏شود،ولى مقيّد به اين وقت نيست،كه‏ خلافش جايز نباشد،انسان مستحبّ است در قنوت نماز وتر،براى ترس از خدا،و بيم از عقاب پروردگار گريه يا تباكى[يعنى‏ خود را به گريه واداشتن يا اظهار گريه كردن]كند،و براى برادران مؤمن دعا كند،و ذكر چهل نفر مؤمن مستحب است،به درستى كه دعا كننده‏ براى چهل مؤمن دعايش ان شاء اللّه مستجاب مى‏شود،و نيز دعا كند به آنچه بخواهد.شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه آورده: رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در قنوت نماز وتر مى‏خواند:
اَللّهُمَّ اهْدِنى فيمَنْ هَدَيْتَ وَ عافِنى فيمَنْ عافَيْتَ وَ تَوَلَّنى فيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَ بارِكْ لى فيما اَعْطَيْتَ وَقِنى شَرَّ ما قَضَيْتَ فَاِنَّكَ تَقْضى وَلايُقْضى عَلَيْكَ سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ وَ اوُمِنُ بِكَ وَاَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ وَلاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِكَ يا رَحيمُ
خدايا هدايتم كن در زمره آنان‏كه هدايت كردى،و عافيتم ده در گروه آنان‏كه عافيت دادى،و سرپرستى‏ام فرما در جمع آنان‏كه سرپرستى كردى،و مرا در آنچه عطا كردى بركت ده،و از شرّ آنچه حكم نمودى نگاهم بدار،به درستى كه تو حكم كنى،و عليه تو حكم نشود،منزّهى تو،اى پروردگار كعبه‏ از تو آمرزش مى‏خواهم،و به سوى تو باز مى‏گردم،و به تو ايمان مى‏آورم،و بر تو توكّل مى‏كنم،و جنبش و نيرويى نيست،جز به تو اى‏ مهربان.
و شايسته است،هفتاد مرتبه بگويد:
اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ.
از خدا طلب آمرزش مى‏جويم و به سوى او باز مى‏گردم.
و سزاوار است دست چپ را به دعا برداشته،و استغفار را با دست راست شماره كند.روايت شده:رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در نماز وتر هفتاد مرتبه استغفار مى‏كرد،و هفت مرتبه مى‏گفت:
هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النّارِ اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَ
اين است مقام پناه‏برنده به تو از آتش پروردگار مرا بيامرز، العفو.
:
و همچنين روايت شده:حضرت سجاد عليه السّلام به هنگام سحر،در نماز وتر سيصد مرتبه مى‏گفت: العفو العفو و سپس بگويد:
رَبِّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ
و به من رحم كن،و توبه‏ام را بپذير،به درستى كه تو بسيار توبه‏پذير و آمرزنده و مهربانى
شايسته است قنوت را طولانى كند،و زمانى كه از قنوت فارغ مى‏شود،به ركوع رود،و چون سر از ركوع بردارد اين دعا را كه شيخ طوسى در كتاب«تهذيب»از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام روايت كرده بخواند:
هذا مَقامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَةٌ مِنْكَ وَ شُكْرُهُ ضَعيفٌ وَ ذَنْبُهُ عَظيمٌ وَ لَيْسَ لِذلِكَ اِلاّ رِفْقُكَ وَ رَحْمَتُكَ فَاِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ الْمُنْزَلِ عَلى نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ وَبِالاَسْحارِهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ طالَ هُجُوعى وَ قَلَّ قِيامى وَ هذَا السَّحَرُ وَ اَ نَا اَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبى اِسْتِغْفارَ مَنْ لايَجِدُ لِنَفْسِهِ ضَرّاً وَلا نَفْعَاً وَلا مَوْتاً وَلاحَيوةً وَلا نُشُوراً
اين‏جايگاه كسى است كه حسناتش نعمتى از تو،شكرش ضعيف،و گناهش بس بزرگ است،و براى آن جز نرمى و رحمتت چيزى نيست،به درستى كه تو در كتاب نازل شده بر پيامبر مرسلت(درود خدا بر او و خاندانش) فرمودى:«چنين بودند كه اندكى از شب را مى‏خوابيدند،و در سحرها درخواست آمرزش مى‏كردند»ولى خواب من طولانى بود، و بيدارى شبم كم بود،و اين است سحر،و من از تو براى گناهانم آمرزش مى‏خواهم،آمرزش خواهى كسى‏كه براى خود نمى‏يابد زيانى و نه سودى،و نه مرگى و نه حياتى،و نه برانگيختنى.
آنگاه به سجده رود،و نماز را تمام كند،و پس از سلام تسبيح حضرت‏ زهرا عليها السّلام را بگويد،و بخواند:
اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ الْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ
ستايش از آن پروردگار بامداد است،ستايش از آن شكافنده سپيده است
و سه مرتبه بگويد:
سُبْحانَ رَبِّىَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ
منزّه است پروردگارم،آن فرمانرواى بس مقدّس و عزيز و حكيم.
سپس بگوید:
يا حَىُّ يا قَيُّومُ ،يا بَرُّ يا رَحيمُ يا غَنِىُّ يا كَريمُ اُرْزُقْنى مِنَ التِّجارَةِ اَعْظَمَها فَضْلاً وَ اَوْ سَعَها رِزْقاً وَ خَيْرَها لى عاقِبَةً فَاِنَّهُ لا خَيْرَ فيما لا عاقِبَةَ لَهُ
اى زنده،اى پاينده،اى نيكوكار،اى مهربان،اى توانگر،اى كريم، مرا از تجارت نصيب ده در فزونى بزرگترينش را،در روزى فراخ‏ترينش را،و در عاقبت بهترين را، زيرا در آنچه عاقبتى برايش نيست،خيرى هم نيست.
و سزاوار است پس از اين،دعاى حزين را بخواند:«اناجيك يا موجود فى كلّ مكان...» آنگاه به سجده رود،و پنج مرتبه بگويد:«سبّوح قدّوس،ربّ الملائكة و الرّوح»،سپس بنشيند و اية الكرسى بخواند،باز به سجده رود و سبّوح قدوس را پنج مرتبه بخواند،

فضیلت نماز شب

درباره برخاستن به هنگام شب،و بيان فضيلت آن،روايات بسيارى از اصحاب عصمت عليهم السّلام وارد شده.و نقل شده كه نماز شب شرف مؤمن است،و باعث سلامت بدن،و كفّاره گناهان روز و برطرف كننده وحشت قبر است،نماز شب روى را سپيد و بو را خوش كرده،و جلب كننده روزى است، ثروت و فرزندان زينت زندگى دنيا و هشت ركعت نماز در پايان شب با نماز وتر زينت آخرت است و حق تعالى گاهى اين دو زينت را براى بعضى از مردم قرار مى‏دهد و دروغ گفته است كسى‏كه بگويد:من نماز شب به جاى مى‏آورم،و روز در گرسنگى به سر مى‏برم،زيرا نماز شب ضامن روزى روز است.از حضرت‏ صادق عليه السّلام روايت شده:در وصيت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به امام على عليه السّلام آمده است:يا على من تو را نسبت به خودت،به چند خصلت وصيّت ميكنم،آنها را نيكو بدار،پس‏ از آن فرمود:خدايا او را يارى ده،و پاره‏اى از آن خصلتها را ذكر فرمود،تا اينكه گفت:
وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ بِصَلوةِ الزَّوالِ وَعَلَيْكَ بِصَلوةِ الزَّوالِ وَعَلَيْكَ ِصَلوةِ الزَّوالِ.
بر تو باد به نماز شب،و بر تو باد به نماز شب،و بر تو باد به نماز شب،و بر تو باد به‏ نماز اوّل ظهر،و بر تو باد به نماز اول ظهر،و بر تو باد به نماز اوّل ظهر.
ظاهر اين است كه حضرت از نماز شب،سيزده ركعت را اراده كردند و از نماز ظهر هشت ركعت را كه نافله ظهر است. از انس روايت شده:از پيامبر شنيدم كه فرمود:دو ركعت نماز در دل شب،پيش من از دنيا و آنچه در آن است بهتر مى‏باشد.نيز روايت شده:از حضرت زين العابدين عليه السّلام پرسيدند:چه شده كسانى كه به شب‏زنده‏دارى برمى‏خيزند چهره‏شان از همه كس نيكوتر است؟فرمود:به خاطر اينكه اينان،با خدا خلوت مى‏كنند،حق تعالى از نور خويش به چهره‏ ايشان مى‏تاباند.به هر صورت روايات در اين زمينه بسيار است و ترك برخاستن شب مكروه است.شيخ به سند صحيح‏ از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده:بنده‏اى نيست مگر اين كه هر شب،يك بار،يا دو بار،يا چند بار بيدار مى‏شود اگر برخاست،كه برخاست،و گرنه شيطان پاهاى خود را مى‏گشاد و در گوش او بول[ادرار]مى‏كند،آيا آن‏كه براى نماز شب برنخواسته،صبح كه برمى‏خيزد،توجه نمى‏كند،گران و مكدّر و سنگين و كسل است؟شيخ برقى به سند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام‏ روايت كرده:براى شب شيطانى است،كه او را«رها»مى‏گويند،هرگاه بنده‏اى از خواب بيدار شود،و برخاستن‏ براى نماز شب را قصد كند،آن شيطان به او مى‏گويد:اكنون وقت برخاستن نيست،بار ديگر كه بيدار شود،و بخواهد برخيزد،باز مى‏گويد:وقت برخاستن نشده،يعنى زود است،پس پيوسته او را از برخاستن باز مى‏دارد و او را حبس مى‏كند تا فجر طلوع كند،چون فجر پديدار شود،در گوش او ادرار مى‏كند،و از او دست برمى‏دارد،درحالى‏كه‏ به خود مى‏بالد،و از نخوت و ناز دم خود را مى‏جنباند!!ابن ابى جمهور از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت كرده:روزى به‏ اصحاب خود فرمود:هرگاه يكى از شما در شب بخوابد،شيطان در پس سر او سه گره مى‏زند و در مكان هر گرهى مى‏گويد: «شب تو طولانى است بخواب»هرگاه بيدار شود و ياد خدا كند،يك گره باز مى‏شود،و اگر وضو بگيرد،گره ديگرى باز مى‏گردد،و اگر نماز بخواند،گره سوم گشوده مى‏شود،پس با حال نشاط،پاكيزه نفس وارد صبح مى‏گردد،وگرنه آلوده‏ نهاد و كسل وارد صبح مى‏شود،اين روايت در كتابهاى اهل سنّت نيز ذكر شده.قطب راوندى از امير مؤمنان عليه السّلام‏ روايت كرده:در سه چيز با سه چيز طمع مكن:در بيدارى شب با پرخورى،در نور چهره با خوابيدن در همه ساعات شب‏ و در امان از دنيا،با همنشينى اهل فسق.و همچنين قطب راوندى رايت كرده:حضرت عيسى عليه السّلام مادرش مريم را پس از مردنش صدا زد،و گفت: اى مادر با من سخن بگو،آيا علاقه دارى به دنيا بازگردى؟گفت:آرى براى اينكه به خاطر خدا،در شب بسيار سرد نماز گذارم،و در روز بسيار گرم‏ روزه بگيرم،پسرم اين راه بيمناك است.

نماز حضرت فاطمه (س)

روايت شده:حضرت فاطمه عليها السّلام دو ركعت نماز مى‏خواند كه جبرئيل به ايشان تعليم داده بود آن حضرت در ركعت اوّل پس از سوره‏ »حمد«صدر مرتبه سوره«قدر»و در ركعت دوّم بعد از سوره«حمد»صد مرتبه سوره«توحيد»را قرائت مى‏كردند،و چون سلام مى‏دادند اين دعا را مى‏خواند:
سُبْحَانَ ذِي الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنِيفِ سُبْحَانَ ذِي الْجَلالِ الْبَاذِخِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمَالَ سُبْحَانَ مَنْ تَرَدَّى بِالنُّورِ وَ الْوَقَارِ سُبْحَانَ مَنْ يَرَى أَثَرَ النَّمْلِ فِي الصَّفَا سُبْحَانَ مَنْ يَرَى وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَوَاءِ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا لا هَكَذَا غَيْرُهُ
پاك و منزّه است آن خدايى كه داراى شكوه افراشته و بلند است،پاك و منزّه است خدايى كه صاحب‏ شوكت والا و بزرگ است،پاك و منزّه است خدايى كه دارنده فرمانروايى پر افتخار ديرينه است،پاك و منزّه است آن‏كه لباس خرّمى‏ و زيبايى به بر دارد،پاك و منزّه است آن‏كه در پوششى از نور وقار است،پاك و منزّه است آن‏كه ردّپاى مورچه را بر سنگ سخت مى‏بيند، پاك و منزّه است آن‏كه خطّ سير پرنده را در هوا مى‏بيند،پاك و منزّه است آن‏كه او چنين است و جز او چنين نيست.
سيّد ابن طاووس فرموده:در روايت ديگرى وارد شده كه پس از اين نماز تسبيح مشهور حضرت زهرا عليها السّلام را كه بعد از هر نماز خوانده مى‏شود بخوانند،و پس از آن صد مرتبه صلوات بر محمّد و خاندان او فرستند.و شيخ د ركتاب«مصباح المتهجدّين»فرموده‏ است:نماز حضرت فاطمه عليها السّلام دو ركعت است،در ركعت اوّل سوره«حمد»و صد مرتبه سوره«قدر»و در ركعت دوّم‏ سوره«حمد»و صد مرتبه«توحيد»خوانده شود،و چون سلام داده شد تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را بخوانند،آنگاه دعاى«سبحان‏ ذى العزّ الشامخ»را تا آخر قرائت كنند.و شيخ فرموده:كسى‏كه اين نماز را بجاى آورد،چون از تسبيح فارغ شود زانوها و دستان خود را تا آرنج برهنه نمايد و همه مواضع سجود خود را بدون مانع و حايل به زمين بچسپاند و از خدا حاجت بخواهد،و به هر كيفيتى كه دوست دارد دعا كند،و در همان حال سجده بگويد:
يَا مَنْ لَيْسَ غَيْرَهُ رَبٌّ يُدْعَى يَا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ إِلَهٌ يُخْشَى يَا مَنْ لَيْسَ دُونَهُ مَلِكٌ يُتَّقَى يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزِيرٌ يُؤْتَى يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجِبٌ يُرْشَى يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ بَوَّابٌ يُغْشَى يَا مَنْ لا يَزْدَادُ عَلَى كَثْرَةِ السُّؤَالِ إِلا كَرَما وَ جُودا وَ عَلَى كَثْرَةِ الذُّنُوبِ إِلا عَفْوا وَ صَفْحا صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا
اى آن‏كه جز او پروردگارى نيست كه خوانده شود،اى آن‏كه وراى او معبودى نيست كه او پروا شود!اى آن‏كه جز او فرمانروايى نيست كه از او پرهيز شود!اى آن‏كه او را وزيرى نيست كه به او روى آرند!اى آن‏كه او را نگهبانى نيست تا به او رشوه داده شود!اى آنكه او را دربانى نيست تا به‏ وسيله او به درگاهش آيند!اى آن‏كه بر اثر بسيارى درخواست،جز كرم و جود،و بر اثر كثرت گناهان جز عفو،و گذشت نيفزايد،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنين و چنان كن.
و به جاى»كذا و كذا«حاجات‏ خويش را از خدا بخواهد. نماز ديگر از حضرت فاطمه عليها السّلام:شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس از صفوان روايت كرده‏اند كه محمّد بن على حلبى روز جمعه، خدمت امام صادق عليه السّلام شرفياب شد و عرضه داشت:علاقمندم به من عملى بياموزى كه بهترين كارها در روز جمعه باشد حضرت فرمود:من كسى را كه براى رسول خدا عزيزتر از حضرت فاطمه باشد سراغ ندارم،و چيزى را برتر از آنچه پيامبر به‏ فاطمه آموخت،نمى‏شناسم،پيامبر به دخترش فرمود:هركه صبح جمعه را دريابد،غسل كند و قدمهايش را بگسترد و چهار ركعت‏ نماز)دو نماز دو ركعتى(بگذارد.در ركعت اوّل پس از سوره«حمد»پنجاه مرتبه سوره«توحيد»و در ركعت دوم، پس از سوره«حمد»پنجاه مرتبه سوره«و العاديات»و در ركعت سوّم پس از«حمد»پنجاه مرتبه سوره «اذا زلزلت» و در ركعت چهارم پس از سوره«حمد»پنجاه مرتبه سوره «اذا جاء نصر اللّه...» كه مراد از اين سوره سوره مباركه نصر است يعنى آخرين سوره‏اى كه نازل شده است.و چون از نماز فارغ شوند،اين دعا را بخوانند:
إِلَهِي وَ سَيِّدِي مَنْ تَهَيَّأَ أَوْ تَعَبَّى أَوْ أَعَدَّ أَوِ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ فَوَائِدِهِ وَ نَائِلِهِ وَ فَوَاضِلِهِ وَ جَوَائِزِهِ فَإِلَيْكَ يَا إِلَهِي كَانَتْ تَهْيِئَتِي وَ تَعْبِئَتِي وَ إِعْدَادِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ فَوَائِدِكَ وَ مَعْرُوفِكَ وَ نَائِلِكَ وَ جَوَائِزِكَ فَلا تُخَيِّبْنِي مِنْ ذَلِكَ يَا مَنْ لا تَخِيبُ عَلَيْهِ مَسْأَلَةُ السَّائِلِ وَ لا تَنْقُصُهُ عَطِيَّةُ نَائِلٍ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ وَ لا شَفَاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِشَفَاعَتِهِ إِلا مُحَمَّدا وَ أَهْلَ بَيْتِهِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ،
اى معبود و سرور من!اگر ديگران به اميد رسيدن به عطا و مواهب وجود و بخششها و هدايا آماده و مهيّا و مجّهز و مستعد ورود بر آفريده‏اى چون خو شده‏اند،پس خدايا!پس خدايا!آمادگى و مجهّز بودن و مهيّا بودن و استعداد من به اميد دستيابى به بهره‏ها و نيكى و عطايا و هدايا تو تنها به سوى توست،پس‏ مرا از اين همه نااميد مساز،اى آن‏كه خواهش هيچ نيازمندى از او بى ثمر نماند،و بخشش بخشنده‏اى از او نكاهد! من با كردار شايسته‏اى كه پيش فرستاده باشم به پيشگاه تو نيامده‏ام،و با يارى آفريده‏اى كه به او اميد بسته باشم و با آن به تو تقرب جويم، به درگاهت بار نيافتم جز به اميد شفاعت محمّد و خاندان او كه درود تو بر او و بر ايشان باد،
أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخَطَّائِينَ عِنْدَ عُكُوفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ أَنْ جُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ وَ أَنْتَ سَيِّدِي الْعَوَّادُ بِالنَّعْمَاءِ وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالْخَطَاءِ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظِيمَ إِلا الْعَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ
در حالى به نزد تو آمدم كه گذشت‏ كريمانه‏ات را اميد دارم،گذشتى كه به آن بر خطاكاران در حال پافشارى بر گناهان است،پس مداومت آنان بر كارهاى حرام تو را از اينكه آمرزشت را بر آنان ارزانى دارى باز نداشت،و تو اى سرور من!بسيار بر نعمت بخشى بازگردى و من بر خطا كارى،به حق محمّد و خاندان پاكش از تو مى‏خواهم،كه گناه بزرگ‏ام را بيامرزى،زيرا گناه‏ بزرگ را جز آمرزگار بزرگ نيامرزد؛اى بزرگ!اى بزرگ!اى بزرگ اى بزرگ اى بزرگ!اى بزرگ!
مؤلف گويد:سيد ابن طاووس در كتاب«جمال الاسبوع»[زيبايى ايّام هفته]براى هر يك از امامان عليهم السّلام نمازهاى به همراه‏ دعا ذكر نموده كه شايسته است در اينجا بيان شود.

نماز حضرت امیرالمومنین(ع)

شيخ و سيّد از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‏اند:هركه از شما نماز امير المؤمنين عليه السّلام را بخواند،از گناهان پاك گردد،همچون روزى‏ كه از مادر زاده شده و حاجاتش در پيشگاه حق برآورده شود.اين نماز چهار ركعت است:در هر ركعت يك بار سوره«حمد» و پنجاه بار «قل هو اللّه احد» تلاوت شود،و چون از نماز فارغ شود اين دعا را بخواند كه تسبيح آن حضرت است:
سُبْحَانَ مَنْ لا تَبِيدُ مَعَالِمُهُ سُبْحَانَ مَنْ لا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ سُبْحَانَ مَنْ لا اضْمِحْلالَ لِفَخْرِهِ سُبْحَانَ مَنْ لا يَنْفَدُ مَا عِنْدَهُ سُبْحَانَ مَنْ لا انْقِطَاعَ لِمُدَّتِهِ سُبْحَانَ مَنْ لا يُشَارِكُ أَحَدا فِي أَمْرِهِ سُبْحَانَ مَنْ لا إِلَهَ غَيْرُهُ پس دعا كند بعد از اين و بگويد يَا مَنْ عَفَا عَنِ السَّيِّئَاتِ وَ لَمْ يُجَازِ بِهَا ارْحَمْ عَبْدَكَ يَا اللَّهُ نَفْسِي نَفْسِي أَنَا عَبْدُكَ يَا سَيِّدَاهْ أَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ أَيَا رَبَّاهْ،
پاك و منزّه است آن‏كه نشانه‏هاى وجودش نابود نشود،پاك و منزّه است آن‏كه از خزانه‏هايش كاسته نگردد،پاك و منزّه است آن‏كه فخرش را فروپاشى نباشد،پاك و منزّه است آن‏كه آنچه نزد اوست پايان نيابد،پاك و منزّه است آن‏كه دورانش به سر نرسد،پاك و منزّه است آن‏كه هيچكس را در كارش شركت ندهد،پاك و منزّه است آن‏كه شايسته پرستشى جز او نيست.پس از اين تسبيح دعا كند و بگويد:اى آن‏كه درگذرى از بديها،و به آنها كيفر نكنى!اى خدا!بر بنده‏ات مهر ورز،وجود مرا درياب،اى سرور من من بنده تو هستم، بنده‏اى ايستاده در پيشگاه تو،پروردگارا!
إِلَهِي بِكَيْنُونَتِكَ يَا أَمَلاهْ يَا رَحْمَانَاهْ يَا غِيَاثَاهْ عَبْدُكَ عَبْدُكَ لا حِيلَةَ لَهُ يَا مُنْتَهَى رَغْبَتَاهْ يَا مُجْرِيَ الدَّمِ فِي عُرُوقِي [عَبْدُكَ‏] يَا سَيِّدَاهْ يَا مَالِكَاهْ أَيَا هُوَ أَيَا هُوَ يَا رَبَّاهْ عَبْدُكَ عَبْدُكَ لا حِيلَةَ لِي وَ لا غِنَى بِي عَنْ نَفْسِي وَ لا أَسْتَطِيعُ لَهَا ضَرّا وَ لا نَفْعا وَ لا أَجِدُ مَنْ أُصَانِعُهُ تَقَطَّعَتْ أَسْبَابُ الْخَدَائِعِ عَنِّي وَ اضْمَحَلَّ كُلُّ مَظْنُونٍ عَنِّي أَفْرَدَنِي الدَّهْرُ إِلَيْكَ فَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ هَذَا الْمَقَامَ يَا إِلَهِي بِعِلْمِكَ كَانَ هَذَا كُلُّهُ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ بِي وَ لَيْتَ شِعْرِي كَيْفَ تَقُولُ لِدُعَائِي أَ تَقُولُ نَعَمْ أَمْ تَقُولُ لا،
خدايا به هستى‏ات سوگند،اى آرمان من،اى بخشاينده،اى فرياد رس،درياب بنده‏ات‏ را!درياب بنده‏ات را!بنده‏ات را چاره‏اى نيست،اى واپسين اميد،اى روان‏كننده خون در رگهايم!اى سرور من!اى‏ مالك من،اى او!اى او!پروردگارا!بنده‏ات را درياب،بنده‏ات را درياب،چاره‏اى ندارم،از پيش خود هيچ ندارم(كه عين نيازم) توان سود و زيان خويش را ندارم،كسى را براى يارى نمى‏يابم،چاره‏جوييها از من جدا گشته، و هر گمان چاره‏اى نابود گشته است،روزگار مرا تنها به سوى تو روانه ساخته،ازاين‏رو در اين‏جا در برابر بارگاهت ايستاده‏ام،همه اينها خدايا!با آگاهى تو بوده است پس چگونه با من رفتار خواهى كرد؟اى كاش!مى‏دانستم‏ پاسخ خواهشم را چگونه خواهى داد؟آيا خواهى گفت:آرى يا مى‏گويى نه؟
فَإِنْ قُلْتَ لا فَيَا وَيْلِي يَا وَيْلِي يَا وَيْلِي يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي إِلَى مَنْ وَ مِمَّنْ أَوْ عِنْدَ مَنْ أَوْ كَيْفَ أَوْ مَا ذَا أَوْ إِلَى أَيِّ شَيْ‏ءٍ أَلْجَأُ وَ مَنْ أَرْجُو وَ مَنْ يَجُودُ عَلَيَّ بِفَضْلِهِ حِينَ تَرْفُضُنِي يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ وَ إِنْ قُلْتَ نَعَمْ كَمَا هُوَ الظَّنُّ بِكَ وَ الرَّجَاءُ لَكَ فَطُوبَى لِي أَنَا السَّعِيدُ وَ أَنَا الْمَسْعُودُ فَطُوبَى لِي وَ أَنَا الْمَرْحُومُ،
اگر بگويى:نه؛پس واى بر من!واى بر من!واى‏ بر من!،واى از درماندگى‏ام!واى از درماندگى‏ام!واى از درماندگى‏ام!واى از بيچاره‏گى‏ام!از بيچاره‏گى‏ام!واى از خوارى‏ام از خوارى‏ام!از خوارى‏ام!آنگاه كه تو مرا رها كنى؟به سوى كه،و از طرف كه،يا نزد كه،يا چگونه،يا چه چيز؟يا به سوى چه چيزى پناه برم؟ و به چه كسى اميد بندم؟و كيست كه با فضل خود بر من كرم نمايد؟اى آن‏كه آمرزشت فراگير است؟و اگر بگويى: آرى،كه همان از تو گمان داردم و اميد به تو چنين است،پس خوشا به حال من كه خوشبختم!و كامروا شده‏ام، پس خوشا به حال من كه مورد رحمت قرار گرفتم!
يَا مُتَرَحِّمُ يَا مُتَرَئِّفُ يَا مُتَعَطِّفُ يَا مُتَجَبِّرُ [مُتَحَنِّنُ‏] يَا مُتَمَلِّكُ يَا مُقْسِطُ لا عَمَلَ لِي أَبْلُغُ بِهِ نَجَاحَ حَاجَتِي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي جَعَلْتَهُ فِي مَكْنُونِ غَيْبِكَ وَ اسْتَقَرَّ عِنْدَكَ فَلا يَخْرُجُ مِنْكَ إِلَى شَيْ‏ءٍ سِوَاكَ أَسْأَلُكَ بِهِ وَ بِكَ وَ بِهِ فَإِنَّهُ أَجَلُّ وَ أَشْرَفُ أَسْمَائِكَ لا شَيْ‏ءَ لِي غَيْرُ هَذَا وَ لا أَحَدَ أَعْوَدُ عَلَيَّ مِنْكَ يَا كَيْنُونُ يَا مُكَوِّنُ يَا مَنْ عَرَّفَنِي نَفْسَهُ يَا مَنْ أَمَرَنِي بِطَاعَتِهِ يَا مَنْ نَهَانِي عَنْ مَعْصِيَتِهِ وَ يَا مَدْعُوُّ يَا مَسْئُولُ يَا مَطْلُوبا إِلَيْهِ رَفَضْتُ وَصِيَّتَكَ الَّتِي أَوْصَيْتَنِي وَ لَمْ أُطِعْكَ وَ لَوْ أَطَعْتُكَ فِيمَا أَمَرْتَنِي لَكَفَيْتَنِي مَا قُمْتُ إِلَيْكَ فِيهِ وَ أَنَا مَعَ مَعْصِيَتِي لَكَ رَاجٍ،
اى خداى مهربان!اى خداى بنده‏پرور!اى خداى دلجو اى خداى جبران‏گر!اى آن‏كه‏ هستى به دست توست!اى دادگر!مرا كردارى كه به برآمدن حاجتم نايل آيم نيست،از تو مى‏خواهم به حق آن نامت كه در پس پرده غيب‏ خود مستور ساختى و نزد خويش بنهادى.پس براى هيچ موجودى جز تو پديدار نشود!به حق آن نام و به حق هستى‏ نابت و به آنكه برترين و شريف‏ترين نامها تو است از تو درخواست مى‏نمايد مرا چيزى جز اين نيست و كسى خيرخواه‏تر از تو به من نيست،اى به خود خستى!اى هستى‏بخش!اى آن‏كه خويش را به شناساند!اى آن‏كه به اطاعتش فرمانم داد،اى آن‏ كه مرا از فرمانى‏اش بازداشت،اى خوانده شده!اى خواسته شده!اى مطلوب!سفارشى كه به من نموده بودى وانهادم‏ و فرمانت را نخواندم،و اگر تو را در آنچه فرمانم دادى اطاعت مى‏كردم هر آينه مرا در آنچه برايش به سويت‏ برخاستم بس بودى و من با نافرمانيم هم به تو اميدوارم،
فَلا تَحُلْ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَا رَجَوْتُ يَا مُتَرَحِّما لِي أَعِذْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَ مِنْ خَلْفِي وَ مِنْ فَوْقِي وَ مِنْ تَحْتِي وَ مِنْ كُلِّ جِهَاتِ الْإِحَاطَةِ بِي اللَّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ سَيِّدِي وَ بِعَلِيٍّ وَلِيِّي وَ بِالْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اجْعَلْ عَلَيْنَا صَلَوَاتِكَ وَ رَأْفَتَكَ وَ رَحْمَتَكَ وَ أَوْسِعْ عَلَيْنَا مِنْ رِزْقِكَ وَ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَ جَمِيعَ حَوَائِجِنَا يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ
پس بين من و آنچه به آن اميدوارم جدايى مينداز،اى مهر ورز بر من از پيش روى،و از پشت سر،و از بالاى سر،و از زير پايم و از همه جهات‏ احاطه بر من پناهم ده.خدايا!به حق محمّد ص،و سرور من،و به حق على ع مولاى من،و به حق امامان هدايت يافته(كه بر ايشان درود باد)لطف و مهر و رحمتت را بر ما بگستر،و از روزى‏ خود بر ما فراوان ده،و وام ما را بپرداز و همه حاجتهاى ما را برآور،اى خدا!اى خدا!اى خدا! زيرا تو بر هر چيز توانايى.
پس از آن حضرت فرمود:هركه اين نماز را بجا آورد و اين دعا را بخواند،وقتى از آن فارغ شود،بين او و خدا گناهى نماند جز آنكه آمرزيده شود.غ مؤلف گويد:احاديث بسيارى در فضيلت خواندن اين چهار ركعت نماز،در شب و روز جمعه وارد شده است و اگر پس‏ از نماز بگويد:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى النَّبِيِّ الْعَرَبِيِّ وَ آلِهِ
بار الها!بر پيامبر عرب زبان و خانواده او درود فرست
در حديث آمده كه گناهان گذشته و آينده او آمرزيده شود،و مانند كسى شود كه دوازده مرتبه قرآن را ختم كرده باشد و حق تعالى گرسنگى و تشنگى قيامت را از او رفع كند...

نماز حضرت رسول (ص)

سيد ابن طاووس رحمة اللّه به سند معتبر از حضرت رضا عليه السّلام روايت كرده كه از آن حضرت درباره نماز حضرت جعفر طيار رحمة اللّه‏ پرسيدند.حضرت فرمود:چرا از نماز حضرت رسول غافلى؟شايد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نماز جعفر را بجا نياورده باشد و شايد جعفر نماز رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را نخوانده باشد.سؤال‏كننده عرضه داشت:يابن رسول اللّه!نماز پيامبر را به من بياموز! حضرت فرمود:دو ركعت نماز مى‏خوانى؛در هر ركعت يك مرتبه سوره»حمد«و پانزده مرتبه سوره «انا انزلناه» و در ركوع و پس از سر برداشتن،و در سجده اوّل و بعد از آن و در سجده دوّم و پس از آن در هر يك پانزده بار سوره «انّا انزلناه» را مى‏خوانى‏ آنگاه تشهّد خوانده و سلام مى‏دهى.چون فارغ شوى بين تو و خدا گناهى نمى‏ماند جز آنكه آمرزيده شود،و هر حاجتى كه از حق تعالى بخواهى روا خواهد شد،و پس از آن اين دعا را مى‏خوانى:
لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ رَبُّنَا وَ رَبُّ آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ إِلَها وَاحِدا وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ لا نَعْبُدُ إِلا إِيَّاهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ أَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ فَلَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ أَنْتَ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ فِيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ [وَ لِلَّهِ الْمُلْكُ وَ الْحَمْدُ] وَ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ فِيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ وَ أَنْتَ الْحَقُّ وَ وَعْدُكَ الْحَقُّ [حَقٌ‏]،
شايسته پرستشى جز خدا نيست،پروردگار پدران نخستين ما شايسته پرستشى جز خدا نيست،پرستيده يكتا و ما تنها به فرمان او هستيم. شايسته پرستشى جز خدا نيست،جز او را نمى‏پرستيم،و دينمان را براى او خالص مى‏كنيم،گرچه مشركان را خوش نيايد،معبودى جز خدا نيست،يكتا،يگانه و بى‏همتاست،به وعده خويش وفا كرد،و بنده خود را يارى كرد،و سپاهش را نيرومند ساخت و به تنهايى همه دشمنان‏ را گريزاند و تارومار ساخت،فرمانروايى و ستايش تنها شايسته اوست و او بر هر چيز تواناست،خدايا تويى!نور آسمانها و زمين و هر كه در آنهاست،پس ستايش تنها براى توست.و تويى برپادارنده آسمانها و زمين‏ و هركه در آنهاست،پس ستايش تنها تو را سزاست،و تو حقىّ و وعده‏ات حق
وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ إِنْجَازُك حَقٌّ وَ الْجَنَّةُ حَقٌّ وَ النَّارُ حَقٌّ [وَ أَنْتَ الْحَقُ‏] اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ خَاصَمْتُ وَ إِلَيْكَ حَاكَمْتُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَ أَخَّرْتُ وَ أَسْرَرْتُ وَ أَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي وَ تُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ .
و گفتارت حق و عملت‏ حق و بهشتت حق و دوزخت حق است.بار خدايا تنها به فرمان تو و به تو ايمان آوردم،و بر تو توكلّ كردم،و به خاطر تو(با بدان)دشمنى كردم،و تنها به سوى تو دادخواهى نمودم.پروردگارا پروردگارا پروردگارا!ببخش گناهانى را كه پيش‏ از اين مرتكب شده‏ام و پس از اين مرتكب مى‏شوم و آنچه پنهان و آشكار انجام داده‏ام،همه را خداى من!شايسته پريسته پرستشى جز تو نيست.درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد!و مرا بيامرز و به من مهر ورز و توبه‏ام را بپذير،همانا تنها تويى بسيار توبه‏پذير مهربان.
علاّمه مجلسى رحمة اللّه فرموده:اين نماز از نمازهاى مشهور است و سنّى و شيعه آن را در كتابهاى خود روايت كرده‏اند و برخى‏ اين نماز را از نمازهاى روز جمعه شمرده‏اند ولى از روايت اين نكته به دست نمى‏آيد و ظاهرا در ديگر روزها هم مى‏توان آن‏ را بجا آورد و نيز از جمله آن نمازها«نماز امير المؤمنين عليه السّلام»است.

دعای وقت طلوع و غروب آفتاب

آگاه باش كه براى هنگام طلوع آفتاب و غروب آن،دعاها و اذكار بسيارى از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و ائمه‏ طاهرين عليهم السّلام روايت شده،و نيز تشويق و ترغيب بى ‏شمار بر محافظت اين دو زمان چه در آيات و چه در اخبار وارد شده.و ما در اين‏ مختصر به ذكر چند دعاى معتبر اكتفا میكنيم:اوّل:مشايخ حديث به سندهاى معتبر از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‏اند كه بر هر مسلمان واجب‏ و لازم است كه اين دعا را ده مرتبه پيش از طلوع آفتاب و ده مرتبه پيش از غروب آن بخواند:
لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي وَ هُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ .
شايسته پرستشى جز خداى يكتا نيست،يگانه است و انبازى ندارد،فرمانروايى هستى و ستايش تنها زيبنده اوست.زنده می كند و می ميراند و مى ‏ميراند و زنده مى ‏نمايد،و فردى زنده ‏اى است كه هرگز نمی ميرد،نيكى تنها به دست اوست،و او بر هر چيزى تواناست.
و در بعضى از روايات آمده:كه اگر اين دعا ترك شد لازم است قضا شود.دوم:در روايات معتبر همچنان از آن حضرت وارد شده: كه پيش از طلوع و غروب آفتاب ده مرتبه بگو:
أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ يَحْضُرُونِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
پناه میبرم به خداى شنواى دنا از وسوسه‏هاى پنهانى شياطين، پناه میبرم به خدا از اينكه شياطين برگردم جمع شوند،همانا تنها خدا شنوا و داناست.
سوم:از آن حضرت روايت شده: چه چيز شما را بازمیدارد از اينكه در هر صبح و شام اين دعا را سه مرتبه بخوانيد:
اللَّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ وَ لا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ وَ أَجِرْنِي مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِكَ اللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمْرِي وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي وَ انْشُرْ عَلَيَّ رَحْمَتَكَ وَ إِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي أُمِّ الْكِتَابِ شَقِيّا فَاجْعَلْنِي سَعِيدا فَإِنَّكَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَ تُثْبِتُ وَ عِنْدَكَ أُمُّ الْكِتَابِ.
خدايا اى دگرگون كننده دلها و ديده‏ها،دلم را بر دينت ثابت بدار و آن را پس از اينكه به راهم آوردى گمراه مساز و از نزد خود بر من‏ رحمتى ببخش زيرا تويى كه بسيار بخشنده‏ اى و به رحمتت از آتش پناهم ده.خدايا بر عمرم بيفزا،و در روزيم وسعت عنايت كن،و رحمتت را بر من بگستران،و اگر نزد تو در كتاب تقدير و سرنوشت بد فرجام هستم مرا نيكبخت گردان چرا كه تو آنچه را بخواهى محو و آنچه را بخواهى ثبت می نمايى و كتاب تقدير و سرنوشت در اختيار توست.
چهارم:از آن حضرت روايت شده:كه اين دعا را هر صبح و هر شام بخوان:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ وَ لا يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُهُ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا يُحِبُّ اللَّهُ أَنْ يُحْمَدَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْنِي فِي كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّدا وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ أَخْرِجْنِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّدا وَ آلَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
ستايش خداى را كه آنچه خواهد انجام دهد،و غير او آنچه را خواهد نمیتواند انجام دهد،ستايش خداى را چنان‏كه می پسندد ستوده شود،ستايش خداى را چنان‏كه شايسته آن است،بار خدايا!مرا در هر خيرى كه محمد و خاندان محمد را در ان وارد نمودى وارد نما،و مرا از هر شرّى دعاهاى ايّام هفته‏ كه محمد و خاندان محمد را از آن خارج نمودى خارج نما،درود خدا بر محمد و خاندان محمد.
پنجم:در هر صبح و شام ده مرتبه بگو:
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ .
پاك و منزه است خدا و ستايش تنها از آن خداست و شايسته پرستش جز خداى يكتا نيست و خدا از هر وصفى برتر است.

حکایت نافعه برای گشایش کار

مؤلف گويد:شيخ ما ثقة الاسلام نورى(نور الله مرقده)در كتاب دار السلام از شيخ خود مرحوم خلد مقام‏ عالم ربانى،جناب حاج ملاّ فتحعلى سلطان‏آبادى نقل فرموده:كه فاضل مقدس آخوند ملاّ محمّد صادق عراقى در نهايت سختى و پريشانی و بدحالى بود و به هيچ‏ وجه در كارش گشايشى فراهم نمی آمد تا آنكه شبى در خواب ديد كه در يك وادى خيمه بزرگى با گنبدى برپاست، پرسيد اين خيمه از كيست؟گفتند:از كهف حصين(دژ محكم)و غياث مضطر مستكين[ياريگر بيچاره درمانده]امام قائم حضرت مهدى و امام منتظر مرضىّ عجلّ اللّه فرجه میباشد.پس باشتاب خدمت آن حضرت شرفياب شد و سختى حال خود را به آن جناب عرضه داشت‏ و از آن بزرگوار دعايى براى گشايش كار و رفع اندوه خويش خواست،امام عصر او را به سيّدى از اولاد خود ارجاع نمود و به او و خيمه‏اش اشاره فرمود.آخوند از خدمت حضرت مرخص شده و به خيمه‏اى كه حضرت به آن اشاره فرموده بود رفت،ديد كه سيّد سند و حبر معتمد[دانشمند مورد اطمينان]عالم امجد مؤيد،جناب آقا سيد محمّد سلطان‏آبادى است كه در آن خيمه روى سجّاده نشسته‏ مشغول دعا و قرائت است.آخوند به محضر سيّد سلام كرد و حكايت حال خود را براى او بازگفت.سيّد او را براى گشايش‏ كار و فراخى روزى دعايى تعليم كرد.پس از بيدار شدن از خواب درحالیكه آن دعا در خاطر او بود قصد خانه سيّد كرد با آنكه آخوند پيش از اين خواب با سيّد به دليلى كه بيان نمیكرد رابطه خوبى نداشت و او را ترك گفته بود،چون به خدمت‏ سيد رسيد او را به همان صورت كه در خواب ديده بود مشاهده كرد كه در مصلاّيش نشسته مشغول ذكر و استغفار است، به سيّد سلام كرد،سيّد جواب سلامش را داد و لبخندى زد،چنان‏كه گويا از داستان آگاه باشد!پس آخوند از سيّد براى گشايش امر خد دعايى خواست.سيّد همان دعايى را كه در خواب به او آموخته بود تعليم كرد،آخوند مشغول به‏ آن دعا شد و در اندك مدتى دنيا از هرسو به او روى آورد و از سختى و تنگدستى بيرون آمد.مرحوم حاج ملاّ فتحعلى رحمه اللّه از سيّد به مدح شايسته‏اى تعريف می كرد و چندى به زيارتش نايل شده و زمانى چندهم شاگردى او را نموده بود. سيّد در خواب‏وبيدارى به آخوند سه چيز را تعليم نموده بود اوّل:آنكه پس از فجر دست بر سينه گذارد و هفتاد مرتبه‏ يا فتّاح[اى گشاينده مشكلات]گويد.دوّم:آنكه به خواندن اين دعا كه در كتاب كافى است مداومت نمايد. دعايى كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به فردى از صحابه خويش كه به ناخوشى و پريشانى مبتلا بود تعليم داد و از بركت خواندن اين‏ دعا ناخوشى و پريشانى در اندك زمانى از او برطرف گشت:
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيرا.
هيچ نيرو و توانى نيست مگر آنكه به خدا متكى است،توكل دارم بر زنده جاودانى كه هرگز نمی ميرد و سپاس خداى را كه‏ فرزندى نگرفته،و او را در فرمانروايى انبازى نيست و نيست براى او سرپرستى از خوار و ناتوانى،و او را آنچنان‏كه‏ شايد بزرگ شمار.
سوّم:آنكه به دنبال نمازهاى صبح دعايى را كه از شيخ بزرگوار ابن فهد روايت شده،بخواند.اين اوراد و اذكار را بايد غنيمت شمرد و به خواندن آنها اهتمام داشت و از فوائدش غفلت نكرد.و بدان كه سجده شكر بعد از نمازها مستحب مؤكد است و دعاها و اذكار بسيارى در آن‏حال وارد شده است،از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده كه اگر خواهى در سجده شكر صد مرتبه«شكرا شكرا»بگو و اگر خواهى صدر مرتبه«عفوا عفوا»و نيز از آنحضرت نقل شده:كمترين ذكرى كه در اين سجده گويند آن است كه سه مرتبه‏ بگويند:«شكرا للّه»

تعقیب نماز عشاء

اللَّهُمَّ إِنَّهُ لَيْسَ لِي عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقِي وَ إِنَّمَا أَطْلُبُهُ بِخَطَرَاتٍ تَخْطُرُ عَلَى قَلْبِي فَأَجُولُ فِي طَلَبِهِ الْبُلْدَانَ فَأَنَا فِيمَا أَنَا طَالِبٌ كَالْحَيْرَانِ لا أَدْرِي أَ فِي سَهْلٍ هُوَ أَمْ فِي جَبَلٍ أَمْ فِي أَرْضٍ أَمْ فِي سَمَاءٍ أَمْ فِي بَرٍّ أَمْ فِي بَحْرٍ وَ عَلَى يَدَيْ مَنْ وَ مِنْ قِبَلِ مَنْ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَكَ وَ أَسْبَابَهُ بِيَدِكَ وَ أَنْتَ الَّذِي تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلْ يَا رَبِّ رِزْقَكَ لِي وَاسِعا وَ مَطْلَبَهُ سَهْلا وَ مَأْخَذَهُ قَرِيباً وَ لا تُعَنِّنِي بِطَلَبِ مَا لَمْ تُقَدِّرْ لِي فِيهِ رِزْقا فَإِنَّكَ غَنِيٌّ عَنْ عَذَابِي [عَنَائِي‏] وَ أَنَا فَقِيرٌ إِلَى رَحْمَتِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جُدْ عَلَى عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ إِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ.
خدايا من نمیدانم روزی ام در كجاست،و آن را تنها بر پايه گمانهايى كه بر خاطرم مى ‏گذرد میجويم، و ازاين‏رو در جستجوى آن شهرها را زير پا میگذارم،پس در آنچه كه خواهان آنم همچون حيرت‏زدگانم،نمیدانم آيا در دشت است‏ يا در كوه؟در زمين است يا در آسمان؟در خشكى است يا در دريا؟نمیدانم به دست كيست؟و از جانب چه‏ كسى است؟ولى به يقين میدانم كه دانش آن نزد تو و اسباب آن به دست توست و تويى كه آن را با لطف خويش تقسيم میكنى و با رحمت خود براى آن سبب فراهم می سازى،خدايا،پس بر محمد و خاندان او درود فرست و بارپروردگارا،روزى خود را بر من گسترده ساز و به دست آوردنش را برايم آسان نما و جاى دريافتش را نزديك قرار ده و با طلب آنچه برايم در آن روزى مقدر نكرده‏اى به زحمتم ميفكن،چه‏ تو از آزردن من بینيازى و من به رحمتت نيازمندم،پس بر محمد و خاندان او درود فرست،و با لطف و فضل خويش بر بنده‏ات‏ كرم نما،تو صاحب بخشش بزرگ هستى.
مؤلف گويد:اين دعا از دعاهاى طلب روزى است و نيز مستحب است در تعقيبات نماز عشاء هفت مرتبه سوره.قدر خوانده شود و نيز در نماز»ويتره«كه دو ركعت نافله نشسته بعد از نماز عشاءست،صد آيه از قرآن خوانده شود و مستحب است نمازگزار به جاى صد آيه،سوره «اذا وقعت الواقعه» را در يك ركعت و سوره «قل هو اللّه» را در ركعت ديگر بخواند.

تعقیب نماز مغرب

إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيما اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ
همانا خدا و فرشتگانش بر پيامبر (ص) درود میفرستند،اى كسانیكه ايمان آورده‏ايد بر او درود فرستيد و سلام خاص خويش‏ را نثار وى كنيد.خدايا بر محمّد پيامبر و فرزندان او و خاندانش درود فرست.
پس هفت مرتبه میگويى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانیاش هميشگى است‏ و هيچ نيرو و توان نيست جز آنكه به خداى بلندمرتبه بزرگ وابسته است.
و سه مرتبه بگو:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ وَ لا يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُهُ پس میگويى سُبْحَانَكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا جَمِيعا فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّهَا جَمِيعا إِلا أَنْتَ:
سپاس خداى را كه هرچه بخواهد میكند و جز او نتواند هرچه بخواهد انجام دهد پاك و منزهى تو،معبودى جز تو نيست،همه و همه گناهانم را بيامرز زيرا به راستى همه و همه گناهانم را جز تو كسى نمیآمرزد
سپس نافله مغرب را به جا میآورى كه دو نماز دو ركعتى است و بين آن دو نماز سخن مگو.شيخ فرموده:روايت‏ شده:كه در ركعت اول سوره «قل يا ايها الكافرون» و در ركعت دوم سوره «قل هو اللّه احد» خوانده شود و در دو ركعت ديگر هر سوره‏ای را كه بخواهد.و روايت شده كه حضرت امام هادى عليه السّلام در ركعت سوم(از آن چهار ركعت نماز نافله)سوره«حمد»و آيات اول سوره«حديد» تا «و هو عليم بذات الصّدور» و در ركعت چهارم«حمد»و آيات آخر سوره«حشر» «لو انزلنا هذ القران» تا پايان سوره را قرائت‏ میكردند.و مستحب است در سجده آخر نافله‏ها در هر شب و به ويژه در شب جمعه،هفت مرتبه خوانده شود:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَ اسْمِكَ الْعَظِيمِ وَ مُلْكِكَ الْقَدِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظِيمَ إِلا الْعَظِيمُ ،
خدايا از تو میخواهم به نگاه بزرگوارانه‏ات و نام بزرگ و فرمانروايى ديرينه‏ات كه بر محمد و خاندان او درود فرستى و بيامرزى گناه بزرگ مرا،چه گناه بزرگ را جز آمرزگارى بزرگ نمیآمرزد
و چون از نافله‏ فارغ شدى هرچه میخواهى تعقيب بخوان،سپس ده مرتبه بگو:
مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
آنچه خدا بخواهد خواهد شد.هيچ نيرويى نيست مگ سرچشمه يافته از خدا،از خدا آمرزش ميطلبم
آنگاه بگو
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ النَّجَاةَ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ الرِّضْوَانَ [الرِّضْوَانِ‏] فِي دَارِ السَّلامِ وَ جِوَارَ [جِوَارِ] نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ اللَّهُمَّ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ:
خدايا!از تو موجبات رحمتت و اسباب آمرزش حتمیات،و رهايى از آتش دوزخ‏ و از هر بلا و كاميابى به بهشت و خشنودى تو در خانه امن آن جهان و همسايگى پيامبرت محمد(درود بر او و خاندانش)را خواستارم.خدايا هر نعمتى كه بدست ماست از جانب توست،جز تو شايسته پرستش نيست،از تو آمرزش میجويم و به سوی تو میپويم
و بين نماز مغرب و عشاء نماز«غفيله»را میخوانى كه دو ركعت است.ر ركعت اول بعد از«حمد»میخوانى:
وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ .
و همراه ماهى(يونس)را ياد كن آن‏گاه كه خشمناك[از ميان قوم خود بيرون]رفت،سپس گمان كرد كه بر او تنگ نگيريم،پس در ميان تاريكيها ندا داد كه شايسته‏ پرستشى جز تو نيست،پاك و منزهى به راستى من از ستمكاران بودم،پس دعايش را مستجاب نموديم و او را از غم رهانيديم،و اين چنين‏ اهل ايمان را رهايى بخشيم.
و در ركعت دوم پس از حمد میخوانى
وَ عِنْدَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُهَا إِلا هُوَ وَ يَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلا يَعْلَمُهَا وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يَابِسٍ إِلا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ
و كليدهاى غيب نزد اوست آنها را كسى جز او نمیداند، و بر آنچه در خشيكى و درياست آگاه است،و هيچ برگى فرو نمیافتد جز آنكه به آن آگاهى دارد و هيچ دانه‏اى در دل تاريكيهای زمين و هيچ تر و خشكى[در هر كجاى عالم]فرو نيفتد جز آنكه در لوح محفوظ ثبت است
پس دستها را به حالت قنوت بلند میكنى و میگويى:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَفَاتِحِ الْغَيْبِ الَّتِي لا يَعْلَمُهَا إِلا أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا.
خدایا به حق كليدهاى غيب كه كسى جز تو از آنها آگاه نيست از تو میخواهم بر محمد و خاندان او درود فرستى و با من چنين و چنان كنى.
و به جاى«ان تفعل بى كذا و كذا»حاجت خويش را بيان میكنی و سپس میگويى:
اللَّهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتِي وَ الْقَادِرُ عَلَى طَلِبَتِي تَعْلَمُ حَاجَتِي فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ لَمَّا قَضَيْتَهَا لِي.
خدايا!تو ولینعمت من هستى و بر انجام خواسته من توانايى،حاجتم را میدانى،پس به حق‏ محمد و خاندان او(درود بر او و ايشان)از تو میخواهم كه حاجتم را روا سازی،
و حاجت خود را میطلبى،زيرا روايت شده:هركه اين نماز را بخواند و حاجت خود را بخواهد،آنچه را طلب نمايد حق تعالى به او عطا فرمايد.

تعقیب نماز عصر

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ ذُو [ذَا] الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَلِيلٍ خَاضِعٍ فَقِيرٍ بَائِسٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ مُسْتَجِيرٍ لا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعا وَ لا ضَرّا وَ لا مَوْتا وَ لا حَيَاةً وَ لا نُشُورا پس میگويى اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لا تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ وَ مِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ،
از خدايى كه معبودى جز او نيست آن زنده پاينده و بخشنده مهربان،آن خداوند داراى عظمت و بزرگواری آمرزش میجويم،و از او میخواهم كه توبه‏ام را بپذيرد،توبه بنده خوار،فروتن،فقیر، بينوا پريشان‏ زمين‏گير و پناهنده‏اى كه سود و زيان و مرگ و زندگى و رستاخيز خويش را در اختيار ندارد.سپس میگويى: خدايا به تو پناه میآورم از نفسى كه سير نمیشود و از دلى كه بيم برنمیدارد و از دانشى كه سود نمیبخشد،
وَ مِنْ صَلاةٍ لا تُرْفَعُ وَ مِنْ دُعَاءٍ لا يُسْمَعُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْيُسْرَ بَعْدَ الْعُسْرِ وَ الْفَرَجَ بَعْدَ الْكَرْبِ وَ الرَّخَاءَ بَعْدَ الشِّدَّةِ اللَّهُمَّ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ.
و از نمازى كه اوج نمیگيزد و از دعايى كه مستجاب نمیشود.خدايا!آسانى پس از سختى و گشايش پس از گرفتاری و آسايش پس از مشقت را از تو خواستارم.خدايا هر آن نعمتى كه در دست ماست از جانب توست،معبودى جز تو نيست‏ از تو بخشش گناهانم را میخواهم و به سوى تو باز میگردم.
از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت شده:هركه پس از نماز عصر هفتاد مرتبه استغفار كند،حق تعالى هفتصد گناه او را بيامرزد،و از حضرت امام جواد عليه السّلام روايت شده:كسیكه پس از نماز عصر ده مرتبه سوره قدر را بخواند،در آن روز،همانند اعمال خلايق بر او بگذرد.و خواندن دعاى «عشرات»در هر صبح و شام مستحب است و بهترين زمان برای خوان آن بعد از نماز عصر روز جمعه است.اين دعا بعدا ذكر خواهد شد.

تعقیب نماز ظهر

ه دنبال نماز ظهر-چنان‏كه در كتاب مصباح المتهّجد آمده،بگو:
لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ وَ عَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ الْغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَ السَّلامَةَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ اللَّهُمَّ لا تَدَعْ لِي ذَنْبا إِلا غَفَرْتَهُ وَ لا هَمّا إِلا فَرَّجْتَهُ وَ لا سُقْماً إِلا شَفَيْتَهُ وَ لا عَيْباً إِلا سَتَرْتَهُ وَ لا رِزْقاً إِلا بَسَطْتَهُ وَ لا خَوْفاً إِلا آمَنْتَهُ وَ لا سُوءاً إِلا صَرَفْتَهُ وَ لا حَاجَةً هِيَ لَكَ رِضاً وَ لِيَ فِيهَا صَلاحٌ إِلا قَضَيْتَهَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ،
معبودى جز خدا نيست خداى بزرگ بردبار معبودى جز خدا نيست پروردگار عرش آن پروردگار كريم،ستايش ويژه خداى پروردگار جهانيان است.خدايا از تو میخواهم مرا موفق به انجام موجبات رحمت خويش و اسباب آمرزش خويش بگردانى و بهره‏مندى از هر كار نيك و سلامت از هر كار بدى را از تو می طلبم.خدايا!بر من گناهى مگذار،جز آنكه بيامرزى و اندوهى منه جز آنكه از دلم بردارى و نه دردى مگر آنكه شفا دهی و نه عيبى مگر آنكه بپوشانى و نه رزقى مگر آنكه گسترده‏ سازى و نه ترسى جز اينكه مرا از آن ايمنى دهى و نه پيش‏آمد بدى مگر آنكه آن را برگردانی و نه حاجتى كه تو را در آن رضايت و مرا در آن مصلحت است مگر اينكه روا كنى اى مهربان‏ترين مهربانان،
آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ و میگويى ده مرتبه بِاللَّهِ اعْتَصَمْتُ وَ بِاللَّهِ أَثِقُ وَ عَلَى اللَّهِ أَتَوَكَّلُ پس میگويى اللَّهُمَّ إِنْ عَظُمَتْ ذُنُوبِي فَأَنْتَ أَعْظَمُ وَ إِنْ كَبُرَ [كَثُرَ] تَفْرِيطِي فَأَنْتَ أَكْبَرُ وَ إِنْ دَامَ بُخْلِي فَأَنْتَ أَجْوَدُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي عَظِيمَ ذُنُوبِي بِعَظِيمِ عَفْوِكَ وَ كَثِيرَ تَفْرِيطِي بِظَاهِرِ كَرَمِكَ وَ اقْمَعْ بُخْلِي بِفَضْلِ جُودِكَ اللَّهُمَّ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ
دعايم را مستجاب‏ كن اى پروردگار جهانيان. و ده مرتبه میگويى: به ريسمان خدا چنگ میزنم و بر خدا توكل میكنم و به خداوند اعتماد مینمايم بار خدايا اگر گناهانم بزرگ است تو بزرگترى،و اگر كوتاهى در بندگیام بزرگ است تو بزرگتری و اگر همواره بخل میورزم تو بخشنده‏ترى.خدايا بزرگى گناهانم را به بزرگى گذشتت،و بسيارى كوتاهیام‏ را به بزرگوارى آشكارت بيامرز و بخل مرا با جود سرشارت ريشه كن نما.بار الها!هر نعمتى كه در دست ماست از سوى توست،معبودى جز تو نيست،از تو آمرزش میخواهم و به سوى تو باز میگردم.

تعقیب نماز صبح

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
خدايا بر محمد و خاندان محمد درود فرست و مرا به آن حقيقتى كه در آن اختلاف شده،به اذن خود راهنمايى كن،تو هركه‏ را بخواهى به راه راست هدايت میكنى.
و ده مرتبه میگويى
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الرَّاضِينَ الْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلامُ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ .
خدايا برترين درودهايت را بر محمد و خاندان‏ آن ‏جانشينان خشنود و پسنديده نثار كن،و برترين بركات خود را بر آنان سرازير كن و سلام بر ايشان و بر ارواح و بدنهاى پاكشان باد و رحمت و بركات خدا بر آنان باد
خواندن اين صلوات همچنين‏ در عصرهاى جمعه بافضيلت بسيار وارد شده:
اللَّهُمَّ أَحْيِنِي عَلَى مَا أَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَ أَمِتْنِي عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عليه السلام.
خدايا زنده بدار مرا بر آن دينى كه على بن ابى طالب را بر آن‏ زنده داشتى،و بميران مرا بر آن آيينى كه على بن ابى طالب (درود بر او) بر آن از دنيا رفت.
و صد مرتبه بگو:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
از خدا آمرزش میخواهم و به سوى او بازمیگردم
و صد مرتبه:
أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَافِيَةَ
از خدا سلامت كامل مى ‏طلبم
و صد مرتبه:
أَسْتَجِيرُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ
پناه میبرم به خدا از آتش دورخ.
و صد مرتبه:
وَ أَسْأَلُهُ الْجَنَّةَ
از او بهشت میخواهم.
و صد مرتبه:
أَسْأَلُ اللَّهَ الْحُورَ الْعِينَ .لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ
از خدا حور العين می طلبم. معبودى جز خدا نيست آن فرمانده و حقيقت آشكار هستى
و صد مرتبه سوره «توحيد» و صد مرتبه:
صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
درود خدا بر محمد و خاندان محمد باد
و صد مرتبه:
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
پاك و منزه است خدا و سپاس ويژه خداست و معبودى جز خداى يكتا نيست و خدا از هر وصفى برتر است و هيچ قدرت و نيرويى نيست جز آنكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است.
و صد مرتبه:
مَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
آنچه خدا بخواهد میشود،هيچ نيرو و قوتى نيست جز آنكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است.
آنگاه بگو:
أَصْبَحْتُ اللَّهُمَّ مُعْتَصِما بِذِمَامِكَ الْمَنِيعِ الَّذِي لا يُطَاوَلُ وَ لا يُحَاوَلُ مِنْ شَرِّ كُلِّ غَاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ الصَّامِتِ وَ النَّاطِقِ فِي جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ وَلاءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ مُحْتَجِبا مِنْ كُلِّ قَاصِدٍ لِي إِلَى أَذِيَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِينٍ الْإِخْلاصِ فِي الاعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ وَ التَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ مُوقِنا أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ أُوَالِي مَنْ وَالَوْا وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا فَأَعِذْنِي اللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ يَا عَظِيمُ حَجَزْتُ الْأَعَادِيَ عَنِّي بِبَدِيعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّا جَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ .
خدايا صبح كردم درحالیكه پناه آورده‏ام به پناهگاه بلند و استوار تو پناهگاهى كه در معرض دستبرد و دگرگونى قرار نمیگيرد از شر هر بيدادگر و هر شبگرد رهزن از هر كه و هرچه‏ آفريدى،از آفريدگان خاموش و گويايت،در حفاظتى مصون از گزند هرچيز هراسناكى،همراه با لباسى ساخته از محبّت خاندان پيامبرت،و در پوششى استوار از هركه قصد آزار مرا دارد در پس‏ ديوار محكمى فراهم آمده،از اخلاص در اعتراف به حق اهل بيت و تمسك به رشته ولايتشان با يقين به اينكه حق از آن‏ ايشان و با ايشان و در ايشان و پابرجا به وجود آن بزرگواران است.دوست دارم كسانیكه آنها دوست دارند و بركنارم از آنان‏كه ايشان‏ دورى میگزینند،خدايا پس به حقشان مرا از گزند هرچه كه از آن پروا دارم پناه ده،اى بزرگ،از خود دور ساختم دشمنان را به يارى پديد آورنده‏ آسمانها و زمين،همانطوركه قرآن می فرمايد:در برابر و پشت سرشان سدى قرار داديم پس ديدگان آنها را پوشانديم،ازاين‏رو هرگز نمیبينند.
و اين دعايى است كه هر صبح و شام خوانده میشود.و نيز دعايى است كه امير المؤمنين عليه السّلام شب هجرت پيامبر صلّى اللّه و عليه و آله وقتی در جاى آن حضرت خوابيد خواند.و در كتاب«تهذيب»روايت شده:هركس بعد از نماز صبح ده مرتبه‏ بگويد:
سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
پاك و منزه است خداى بزرگ و سپاس از آن اوست و هيچ نيرو و توانى نيست جز انكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است‏
خداوند او را از كورى و ديوانگى و جذام و فقر و ماندن زير آوار و تباهى عقل به هنگام پيرى در امان قرار ميدهد.و شيخ كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده:هركس پس از نماز صبح و نماز مغرب هفت مرتبه بگويد:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانیاش هميشگى است،هيچ نيرو و توانى نيست مگر آنكه به خداى بلندمرتبه و باعظمت وابسته است.
خدا(تبارك و تعالى)هفتاد نوع از انواع‏ بلاها را كه آسان‏ترين آنها ريح(بيمارى ورم معده)و پيسى(نوعى بيمارى پوستى)و ديوانگى است از او برطرف سازد،و اگر شقى باشد نامش از دفتر اشقيا محو و در ديوان سعادتمندان ثبت شود.و نيز از آن حضرت نقل كرده كه براى امور دنيا و آخرت و رفع درد چشم،پس از نماز صبح و مغرب اين دعا را بخوانند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْكَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلِ النُّورَ فِي بَصَرِي وَ الْبَصِيرَةَ فِي دِينِي وَ الْيَقِينَ فِي قَلْبِي وَ الْإِخْلاصَ فِي عَمَلِي وَ السَّلامَةَ فِي نَفْسِي وَ السَّعَةَ فِي رِزْقِي وَ الشُّكْرَ لَكَ أَبَدا مَا أَبْقَيْتَنِي
خدايا!به حق محمد و خاندان محمد بر تو،درود فرست بر محمد و خاندان محمد،و قرار بده در ديده‏ام نور و در دينم بصيرت و در قلبم يقين و در عملم اخلاص، و در جانم سلامت و در روزيم فراوانى و سپاس جاودان خويش را مادام كه زنده‏ام نصيبم ساز.
شيخ ابن فهد در كتاب«عدّة الدّاعى»از امام رضا عليه السّلام روايت كرده:هركس پس از نماز صبح اين كلمات را ادا كند حاجتى نخواهد مگر آنكه برايش فراهم شود،و خداوند آنچه براى او اهميت دارد برايش آماده سازد،و آن‏ كلمات اين است:
بِسْمِ اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ فَوَقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ مَا شَاءَ اللَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ مَا شَاءَ اللَّهُ لا مَا شَاءَ النَّاسُ،
به نام خدا،درود خدا بر محمد و خاندانش،كارهايم را تنها به خدا واگذار میكنم چه خدا به حال بندگان خويش آگاه است‏ (غافر آيه 45)پس خدا او را از نيرنگ آنها نگاه داشت،معبودى جز تو نيست،پاك و منزهى،همانا من از ستمكاران بودم، پس به درخواست او(يونس)پاسخ گفتيم و او را از غم رهانيديم و بدينسان مؤمنان را رهايى میبخشيم[انبياء:8]خدا ما را بس است و نيكو وكيلى است‏ پس همراه با نعمت و فضل خدا و درحالیكه هيچ آسيبى به آنها نرسيده بود بازگشتند:آنچه خدا بخواهد همان میشود،هيچ نيرو و توانى نيست جز آنكه به خدا متكى است.آنچه خدا بخواهد آن میشود نه آنچه مردمان بخواهند،
مَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِنْ كَرِهَ النَّاسُ حَسْبِيَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِينَ حَسْبِيَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ حَسْبِيَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِينَ حَسْبِيَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ حَسْبِي مَنْ هُوَ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ كَانَ مُذْ كُنْتُ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
آنچه خدا بخواهد خواهد شد گرچه مردمان خوش ندارند،پروردگار از يارى پروردگان،آفريدگار از كمك آفريده‏ها،روزیدهنده از لطف روزیخواران،خداى- يكتا پروردگار جهانيان كفايتم میكند،مرا بس است آن‏كه به حقيقت مرا بس است،مرا بس است آن‏كه همواره مرا بس است،مرا بس است آن‏كه‏ همواره از آنگاه‏كه بوده‏ام مرا بس بوده است،مرا بس است خدايى كه معبودى جز او نيست،بر او توكل نمودم،و اوست‏ پروردگار عرش بزرگ.

تعقیب نماز صبح

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
خدايا بر محمد و خاندان محمد درود فرست و مرا به آن حقيقتى كه در آن اختلاف شده،به اذن خود راهنمايى كن،تو هركه‏ را بخواهى به راه راست هدايت میكنى.
و ده مرتبه میگويى
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الرَّاضِينَ الْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلامُ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ .
خدايا برترين درودهايت را بر محمد و خاندان‏ آن ‏جانشينان خشنود و پسنديده نثار كن،و برترين بركات خود را بر آنان سرازير كن و سلام بر ايشان و بر ارواح و بدنهاى پاكشان باد و رحمت و بركات خدا بر آنان باد
خواندن اين صلوات همچنين‏ در عصرهاى جمعه بافضيلت بسيار وارد شده:
اللَّهُمَّ أَحْيِنِي عَلَى مَا أَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَ أَمِتْنِي عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عليه السلام.
خدايا زنده بدار مرا بر آن دينى كه على بن ابى طالب را بر آن‏ زنده داشتى،و بميران مرا بر آن آيينى كه على بن ابى طالب (درود بر او) بر آن از دنيا رفت.
و صد مرتبه بگو:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
از خدا آمرزش میخواهم و به سوى او بازمیگردم
و صد مرتبه:
أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَافِيَةَ
از خدا سلامت كامل مى ‏طلبم
و صد مرتبه:
أَسْتَجِيرُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ
پناه میبرم به خدا از آتش دورخ.
و صد مرتبه:
وَ أَسْأَلُهُ الْجَنَّةَ
از او بهشت میخواهم.
و صد مرتبه:
أَسْأَلُ اللَّهَ الْحُورَ الْعِينَ .لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ
از خدا حور العين می طلبم. معبودى جز خدا نيست آن فرمانده و حقيقت آشكار هستى
و صد مرتبه سوره «توحيد» و صد مرتبه:
صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
درود خدا بر محمد و خاندان محمد باد
و صد مرتبه:
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
پاك و منزه است خدا و سپاس ويژه خداست و معبودى جز خداى يكتا نيست و خدا از هر وصفى برتر است و هيچ قدرت و نيرويى نيست جز آنكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است.
و صد مرتبه:
مَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
آنچه خدا بخواهد میشود،هيچ نيرو و قوتى نيست جز آنكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است.
آنگاه بگو:
أَصْبَحْتُ اللَّهُمَّ مُعْتَصِما بِذِمَامِكَ الْمَنِيعِ الَّذِي لا يُطَاوَلُ وَ لا يُحَاوَلُ مِنْ شَرِّ كُلِّ غَاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ الصَّامِتِ وَ النَّاطِقِ فِي جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ وَلاءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ مُحْتَجِبا مِنْ كُلِّ قَاصِدٍ لِي إِلَى أَذِيَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِينٍ الْإِخْلاصِ فِي الاعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ وَ التَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ مُوقِنا أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ أُوَالِي مَنْ وَالَوْا وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا فَأَعِذْنِي اللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ يَا عَظِيمُ حَجَزْتُ الْأَعَادِيَ عَنِّي بِبَدِيعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّا جَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ .
خدايا صبح كردم درحالیكه پناه آورده‏ام به پناهگاه بلند و استوار تو پناهگاهى كه در معرض دستبرد و دگرگونى قرار نمیگيرد از شر هر بيدادگر و هر شبگرد رهزن از هر كه و هرچه‏ آفريدى،از آفريدگان خاموش و گويايت،در حفاظتى مصون از گزند هرچيز هراسناكى،همراه با لباسى ساخته از محبّت خاندان پيامبرت،و در پوششى استوار از هركه قصد آزار مرا دارد در پس‏ ديوار محكمى فراهم آمده،از اخلاص در اعتراف به حق اهل بيت و تمسك به رشته ولايتشان با يقين به اينكه حق از آن‏ ايشان و با ايشان و در ايشان و پابرجا به وجود آن بزرگواران است.دوست دارم كسانیكه آنها دوست دارند و بركنارم از آنان‏كه ايشان‏ دورى میگزینند،خدايا پس به حقشان مرا از گزند هرچه كه از آن پروا دارم پناه ده،اى بزرگ،از خود دور ساختم دشمنان را به يارى پديد آورنده‏ آسمانها و زمين،همانطوركه قرآن می فرمايد:در برابر و پشت سرشان سدى قرار داديم پس ديدگان آنها را پوشانديم،ازاين‏رو هرگز نمیبينند.
و اين دعايى است كه هر صبح و شام خوانده میشود.و نيز دعايى است كه امير المؤمنين عليه السّلام شب هجرت پيامبر صلّى اللّه و عليه و آله وقتی در جاى آن حضرت خوابيد خواند.و در كتاب«تهذيب»روايت شده:هركس بعد از نماز صبح ده مرتبه‏ بگويد:
سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
پاك و منزه است خداى بزرگ و سپاس از آن اوست و هيچ نيرو و توانى نيست جز انكه به خداى بلندمرتبه باعظمت وابسته است‏
خداوند او را از كورى و ديوانگى و جذام و فقر و ماندن زير آوار و تباهى عقل به هنگام پيرى در امان قرار ميدهد.و شيخ كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده:هركس پس از نماز صبح و نماز مغرب هفت مرتبه بگويد:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانیاش هميشگى است،هيچ نيرو و توانى نيست مگر آنكه به خداى بلندمرتبه و باعظمت وابسته است.
خدا(تبارك و تعالى)هفتاد نوع از انواع‏ بلاها را كه آسان‏ترين آنها ريح(بيمارى ورم معده)و پيسى(نوعى بيمارى پوستى)و ديوانگى است از او برطرف سازد،و اگر شقى باشد نامش از دفتر اشقيا محو و در ديوان سعادتمندان ثبت شود.و نيز از آن حضرت نقل كرده كه براى امور دنيا و آخرت و رفع درد چشم،پس از نماز صبح و مغرب اين دعا را بخوانند:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْكَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلِ النُّورَ فِي بَصَرِي وَ الْبَصِيرَةَ فِي دِينِي وَ الْيَقِينَ فِي قَلْبِي وَ الْإِخْلاصَ فِي عَمَلِي وَ السَّلامَةَ فِي نَفْسِي وَ السَّعَةَ فِي رِزْقِي وَ الشُّكْرَ لَكَ أَبَدا مَا أَبْقَيْتَنِي
خدايا!به حق محمد و خاندان محمد بر تو،درود فرست بر محمد و خاندان محمد،و قرار بده در ديده‏ام نور و در دينم بصيرت و در قلبم يقين و در عملم اخلاص، و در جانم سلامت و در روزيم فراوانى و سپاس جاودان خويش را مادام كه زنده‏ام نصيبم ساز.
شيخ ابن فهد در كتاب«عدّة الدّاعى»از امام رضا عليه السّلام روايت كرده:هركس پس از نماز صبح اين كلمات را ادا كند حاجتى نخواهد مگر آنكه برايش فراهم شود،و خداوند آنچه براى او اهميت دارد برايش آماده سازد،و آن‏ كلمات اين است:
بِسْمِ اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ فَوَقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ مَا شَاءَ اللَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ مَا شَاءَ اللَّهُ لا مَا شَاءَ النَّاسُ،
به نام خدا،درود خدا بر محمد و خاندانش،كارهايم را تنها به خدا واگذار میكنم چه خدا به حال بندگان خويش آگاه است‏ (غافر آيه 45)پس خدا او را از نيرنگ آنها نگاه داشت،معبودى جز تو نيست،پاك و منزهى،همانا من از ستمكاران بودم، پس به درخواست او(يونس)پاسخ گفتيم و او را از غم رهانيديم و بدينسان مؤمنان را رهايى میبخشيم[انبياء:8]خدا ما را بس است و نيكو وكيلى است‏ پس همراه با نعمت و فضل خدا و درحالیكه هيچ آسيبى به آنها نرسيده بود بازگشتند:آنچه خدا بخواهد همان میشود،هيچ نيرو و توانى نيست جز آنكه به خدا متكى است.آنچه خدا بخواهد آن میشود نه آنچه مردمان بخواهند،
مَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِنْ كَرِهَ النَّاسُ حَسْبِيَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِينَ حَسْبِيَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ حَسْبِيَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِينَ حَسْبِيَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ حَسْبِي مَنْ هُوَ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ كَانَ مُذْ كُنْتُ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
آنچه خدا بخواهد خواهد شد گرچه مردمان خوش ندارند،پروردگار از يارى پروردگان،آفريدگار از كمك آفريده‏ها،روزیدهنده از لطف روزیخواران،خداى- يكتا پروردگار جهانيان كفايتم میكند،مرا بس است آن‏كه به حقيقت مرا بس است،مرا بس است آن‏كه همواره مرا بس است،مرا بس است آن‏كه‏ همواره از آنگاه‏كه بوده‏ام مرا بس بوده است،مرا بس است خدايى كه معبودى جز او نيست،بر او توكل نمودم،و اوست‏ پروردگار عرش بزرگ.

فضایلی از شب و روز جمعه :

۱- از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است : هر کس در روز جمعه بعد از نماز عصر هفتاد مرتبه

بگوید : أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ‏ وَ أَتُوبُ‏ إِلَيْه‏ خداوند عزوجل تمام گناهان گذشته او را می آمرزد و او را در آینده نگاه

می دارد پس اگر او را گناهی نباشد گناهان پدر و مادر او آمرزیده می شود

منبع : بحارالانوار ج ۹۰ ص ۹۱

 

۲- از حضرت رسول صل الله علیه و آله روایت شده است : هر کس پیش از نماز صبح روز جمعه سه مرتبه

این استغفار را بخواند گناهانش آمرزیده می شود اگر چه زیادتر از کف دریاها باشد و آن استغفار این

است :

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ‏ الَّذِي‏ لا إِلهَ‏ إِلَّا هُوَ الْحَيُ‏ الْقَيُّومُ‏ وَ أَتُوبُ‏ إِلَيْه‏

 منبع : بحارالانوار ج ۸۹ ص ۳۹۵ ذح ۳۶

 

۳-از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است : هر کس در شب جمعه یا روز جمعه صلوات بفرستد

به او هزار حسنه عطا می شود و از او هزار گناه آمرزیده می شود و برای او هزار درجه بالا می رود و

به درستی که صلوات فرستادن بر محمد و آل محمد در شب جمعه روشنی می دهد در آسمان ها تا

روز قیامت و ملائکه آسمان از برای او استغفار می کنند و استغفار می کند تا روز قیامت ملکی که به قبر

پیغمبر موکل است

منبع : بحارالانوار ج ۸۹ ص ۳۱۲ ح ۱۷ و ص ۳۱۴ ذخ ۲۱

 

۴-هر کس روز جمعه بعد از سلام امام پیش از آنکه پایش را حرکت دهد چهار سوره حمد و قل هو الله و

فلق و ناس را هر یک هفت بار بخواند گناهانش آمرزیده شود

منبع :مصباح کفعمی ص ۵۵۶

 

۵-حضرت سید الشهدا فرمودند : آیة الکرسی نوشته شده در لوحی از زمرد سبز به مداد مخصوص و هر

روز جمعه که می شود آن لوح می خورد به پیشانی اسرافیل. پس اسرافیل گوید :

سبحان من لا ینبغی التسبیح الا له و لا العبادة و الخضوع الا لوجهه ذلک الله القدیر الواحد العزیز

پس چون او تسبیح کند جمیع ملائکه آسمان ها تسبیح گویند و تهلیل نمایند پس چون اهل آسمان دنیا

بشنوند صدای تسبیح آن ها را همه تسبیح کنند پس نمی ماند ملک مقربی و نه پیغمبر مرسلی مگر

آنکه برای خواننده آیة الکرسی بر تنزیل دعا می کند

منبع : بحارالانوار ج ۸۹ ص ۳۵۵ ح ۳۳

 

۶-از امام جعفر صادق علیه السلام روایت شده است : کسی که شب و روز جمعه سوره یس را بخواند

خداوند برای او خانه ای در بهشت بنا فرماید و هر کس در شب بخواند تا صبح هفتاد هزار فرشته برای او

استغفار نمایند

منبع : لئالی الاخبار ص ۲۹۷

 

۷-حضرت رسول صل الله علیه و آله به حضرت امیر علیه السلام فرمودند : برتو باد به استعمال کردن بوی

خوش در هر جمعه زیرا که آن سنت من است و مادامی که آن بوی خوش از تو ساطع است حسنات از

برای تو نوشته می شود

منبع : مکارم الاخلاق ج ۱ ص ۱۰۴ ح ۲۳

دعا برای دیدن حضرت علی علیه السلام در خواب

این دعا برای دیدن حضرت علی علیه السلام در خواب مجرب است . سید بن طاووس می گوید هرگاه

قصد نمودی که به رختخواب خویش روی بگو :

اَللهُمَّ إنّي أَسْئَلُكَ يا مَنْ لُطْفُهُ خَفِيٌّ وَ أَياديهِ باسِطَةٌ لا تَنْقِضي أَسْئَلُكَ بِلُطْفِكَ اَلْخَفّي اَلّذي ما لَطُفْتَ بِهِ

لِعَبدٍ إلاّ كُفى أن‏ْ تُرِيَني‏ مَولاي‏ عَلِيَّ‏ بنِ أَبي طالِبٍ عَلَیهِ السّلامُ فِي مَنامی

مرحوم محدث نوری می گوید بعضی از صلحاء و ابرار نقل کرده اند که این عمل را بارها انجام داده اند و

مجرب شمرده اند

آیات شفا :

مرحوم سقازاده واعظ می گوید : آیات شفا عبارتند از :

۱- وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ

۲- وَشِفَاء لِّمَا فِي الصُّدُورِ

۳-يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ

۴-وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ

۵- وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

۶-قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاء

این آیات را بر ظرف پاکی نوشته سپس بشویند و آن را به بیمار دهند خیر و برکت آیات شفا در حق

بیماران  شهره آفاق و مجرب است

ثواب فرستادن ده صلوات بعد از هر نماز فریضه :

 

رسول خدا - (صلى الله عليه و آله و سلم ) - فرمود:

در روز قيامت ، اول كسى كه حله بهشت پوشد، پدر من ابراهيم - (عليه السلام ) - است ، و كرسى بر

طرف راست عرش نهند، و او را بر آن نشانند و بعد از آن مرا حله پوشانند، و اميرالمؤ منين على بن ابى

طالب - صلوات الله و سلامه عليه - در پيش روى من بايستد، و تمام امت در عقب سر من بايستند - با

تفاوت درجات ، و هر بنده اى كه در عقب هر نماز فريضه ، ده مرتبه بر من و آل من صلوات فرستد، او را نزد

من جاى دهند و مرا ببيند و من او را ببينم و روى او - مانند شب چهارده - تابان باشد

ثواب صلواتی پس از نماز عصر جمعه :

امام باقر عليه السّلام فرمود: آنگاه كه در روز جمعه نماز عصر را گزاردى، بگو

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلَامُ

عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى‏ أَرْوَاحِهِمْ‏ وَ أَجْسَادِهِمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُه‏

پس به راستى، هر كه پس از نماز عصر اين دعا را گويد، خداوند براى او صد هزار حسنه و پاداش نويسد و

صد هزار گناه را از او پاك سازد و به سبب آن دعا صد هزار خواسته او را برآورده سازد و صد هزار درجه او را

بر فراز برد

صلوات به هنگام عطسه کردن :

اولین صلوات :

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين‏كَثِيراً كَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّم‏

از امام صادق علیه السلام روایت شده است هر کس که عطسه کند و دست را بر روی بینی گذارد و این

ذکر را بگوید از سوراخ بینی او مرغی بیرون آید از ملخ کوچک تر و از مگس بزرگ تر تا برود به عرش و تا

روز قیامت برای او استغفار کند

منبع : عین الحیوة ص ۴۲۵

 

دومین صلوات :

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ‏ بَيْتِه‏

از امام محمد باقر علیه السلام روایت شده است که در هنگام عطسه کردن این ذکر را بگویید

منبع : حلیة المتقین ص ۳۶۵

و روایت شده است کسی که صدای عطسه را بشنود و حمد الهی کند و صلوات بر پیغمبر و اهل بیتش

بفرستد هرگز به درد دندان و درد چشم مبتلا نشود

منبع :دایرة المعارف صلوات ص ۷۳

 

سومین صلوات :

الْحَمْدُ اللَّه‏ عَلَى‏ كُلِ‏ حَال‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏ أَجْمَعِين‏

در روایت معتبر از رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم نقل شده است که هر کس بعد از عطسه این

ذکر را بگوید خداوند عطسه او را به شکل پرنده که از مگس بزرگتر و از زنبور کوچک تر است ممثل

می فرماید و در زیر عرش برای صاحب عطسه تا روز قیامت استغفار می کند

منبع : داروخانه معنوی ص ۵۲

در روایت دیگر آمده است کسی که این صلوات را هنگام عطسه کردن بگوید هرگز از دندان درد گله مند

نمی شود

صلواتی که مانع غیبت می شود :

بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمنِ‏ الرَّحِيم‏ َ وَ صَلَّ اللَّهُ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّد

روزی یکی از اولیاء به حضرت الیاس و خضر شکایت برد که مردم بسیار غیبت می کنند و نصایح مرا در

این زمینه نمی پذیرند و از این عمل زشت دست بردار نیستند . به من بگویید که چه باید بکنم ؟ حضرت

الیاس علیه السلام فرمودند : چاره کار در این است که هر گاه کسی به مجلس این گونه اشخاص برود

هنگام ورود این صلوات را بفرستد . پس در این حال خداوند ملکی را بر اهل آن مجلس می گمارد که هر

گاه کسی قصد غیبت کردن نماید آن ملک او را از این عمل بازدارد و از خداوند می خواهد که آن ها را

از غیبت کردن بازدارد .

سپس حضرت خضر علیه السلام فرمودند : و چون کسی هنگام خروج از مجلسی این صلوات را بفرستد

خداوند ملکی را می فرستد که اهل آن مجلس غیبت آن شخص را نکنند

چند خاصیت از آیة الکرسی :

۱- رسول گرامی خدا صل الله علیه و آله به حضرت علی علیه السلام فرمودند : ای علی چنانچه برای

انجام کار ( و یا اجرای برنامه ای ) از منزل خارج شدی آیة الکرسی را بخوان که انشاء الله به خواسته ات

خواهی رسید

منبع : بحارالانوار ج ۹۵ ص ۱۵۹

۲-امیرمومنان علی علیه السلام فرموده است : هر کس پس از هر نماز واجب آیة الکرسی را بخواند

سبب قبولی نمازش می گردد و در امان و پناه خداوندم متعال خواهد گرفت

منبع : بحارالانوار ج ۸۶ ص ۳۴

۳-حضرت علی علیه السلام می فرماید که حضرت رسول اکرم صل الله علیه و آله فرمود : هر کس

آیة الکرسی را صد بار بخواند مانند کسی باشد که در طول عمرش خداوند را عبادت کرده باشد

مبنع : عیون اخبار الرضا ج ۱ ص ۷۱

۴-حضرت رسوال صل الله علیه و آله فرمود : آیة الکرسی را در هیچ خانه ای نخواند مگر اینکه شیطان تا

سی روز از آن خانه دور می شود . بعد از آن به حضرت امیرالمومنین علیه السلام خطاب کرد و فرمود :ای

علی این آیه عظیم را به فرزندان خود تعلیم ده آن را به اهل و همسایه های خود بیاموز که حق تعالی

هیچ آیه ای بزرگوارتر از این آیه نفرستاده است

منبع : مستدرک الوسائل ج ۴ ص ۳۳۵

۵-حضرت علی علیه السلام فرمودند : هنگامی که یکی از شما از منزل خارج می شوید آیاتی از

آل عمران و آیة الکرسی و سوره قدر و سوره حمد را بخواند زیرا که در آن برآورده شدن حاجت های دنیا

و آخرت می باشد

منبع : الخصال ص ۶۲۳

۶- هر کس آیة الکرسی را در حین خواب بخواند خداوند همسایگان و خانه های اطراف او را در امنیت

خویش قرار می دهد

منبع : بحارالانوار ج ۸۹ ص ۲۶۹

۷-امام محمد باقر علیه السلام فرمودند : هر کس آیة الکرسی را قرائت کند در حالیکه در سجده باشد

هیچ موقع وارد جهنم نمی شود

منبع : جامع الاخبار ص ۵۳

صلوات بر امام رضا علیه السلام جهت توسل به ایشان :

اللَّهُمَ‏ صَلِ‏ عَلَى‏ عَلِيِ‏ بْنِ‏ مُوسَى‏ الرِّضَا الْمُرْتَضَى‏

یکی از طرق توسل به امام رضا علیه السلام این است که یک اربعین با طهارت و توجه کامل رو به

حضرت امام رضا علیه السلام نشسته با مراعات نمودن آداب و سنن ذکر ۱۱۰ مرتبه این صلوات را

بگوید

نماز انتقام از ظالم :

 برای خواندن این نماز عنوان شده است که دو رکعت نماز بگذارد و بعد از نماز سر به آسمان بردار و

دست ها را بگشا و این صلوات را بگو

 اللَّهُمَ‏ رَبَ‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِكْ عَدُوَّهُم‏

سپس بگو :

اللَّهُمَّ إِنَّ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ قَدْ ظَلَمَنِي وَ لَا أَجِدُ مَنْ أَصُولُ بِهِ غَيْرَكَ‏ فَاسْتَوْفِ لِي مِنْهُ ظُلَامَتِي السَّاعَةَ السَّاعَةَ

بِحَقِّ مَنْ جَعَلْتَ لَهُ عَلَيْكَ حَقّاً

خداوند ! فلان کس به من ستم کرده و جز تو برای دفاع و حمله به او کمکی ندارم هم اکنون انتقامم را

به کمال از او بستان

سیدبن طاووس نماز روز پنج شنبه را به این صورت از پیامبر اکرم صل الله علیه و آله نقل کرده :

چهار رکعت نماز با دو سلام

رکعت اول : یک بار سوره حمد و یازده بار قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

رکعت دوم : حمد یک بار و بیست و یک  مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

رکعت سوم : حمد یک بار و سی و یک مرتبه  قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

رکعت چهارم : حمد یک بار و چهل و یک بار قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

بعد از سلام رکعت چهارم پنجاه و یک مرتبه سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ  را بخواند و پنجاه و یک مرتبه صلوات

بفرستد . سپس به سجده رود و صد بار بگوید : یا الله یا الله و دعا کند به هر چه می خواهد

پیامبر صل الله علیه و آله فرمود : هر کس چنین نمازی را بخواند و این اذکار را بگوید اگر نابودی کوه ها یا

باریدن باران را از خدواند بخواهد انجام خواهد شد . حجابی بین او و خدایش باقی نخواهد ماند و خدای

متعال بر کسی که این نماز را بخواند و حاجتی از خدا نخواهد غضب خواهد کرد

 

نماز حاجتی از امام رضا علیه السلام :

مقاتل بن مقاتل ! به نقل امام رضا علیه السلام عرض کرد : فدایت شوم . دعایی برای برآورده شدن

حاجات به من یاد دهید . فرمود : اگر از خداوند حاجت مهمی داشته باشی غسل کن و تمیزترین لباس

هایت را بپوش و مقداری بوی خوش استعمال کن . آنگاه زیر آسمان رفته دو رکعت نماز به این صورت به

جای آور : در هر رکعت حمد را بخوان و پانزده مرتبه سوره قل هو الله احد در رکوع و پس از آن و در سجده

و بین دو سجده در سجده دوم و پس از آن هم هر کدام پانزده مرتبه ( همانند نماز جعفر طیار علیه

السلام الا این که تعداد سوره ها پانزده مرتبه می باشد ) و در رکعت دوم نیز به همین صورت و نماز را

تمام کن . پس از سلام پانزده مرتبه دیگر بخوان سروه توحید را انگاه به سجده برو  و بگو :

 

اللَّهُمَ‏ إِنَ‏ كُلَ‏ مَعْبُودٍ مِنْ لَدُنْ عَرْشِكَ إِلَى قَرَارِ أَرْضِكَ فَهُوَ بَاطِلٌ سِوَاكَ فَإِنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الْحَقُّ الْمُبِينُ اقْضِ لِي

حَاجَةَ كَذَا وَ كَذَا السَّاعَةَ السَّاعَة

و در خواسته ات اصرار زیاد کن

صلواتی با فضایل شگفت انگیز

صلواتی با فضایل شگفت انگیز :

در فضای این صلوات آمده است هر کس مداومت به این صلوات کند و گرفتاری داشته باشد برای او

گشایش کلی می شود و اگر کسی قرض داشته باشد وسه شب جمعه این صلوات را بخواند قرض

او ادا می شود . و اگر کسی به بیماری مبتلا باشد که جمیع اطباء از معالجه آن عاجز باشند به حق

همین صلوات متوسل به صاحب همین صلوات شود تماما بیماری از او رفع شود . اگر چه نزدیک به

موت باشد .

اگر دشمن قوی داشته باشد که کمر بر قتل او را بر میان بسته باشند یا آنکه در میان دو طائفه نزاعی

باشد که به هیچ وجه التیام نشود این صلوات را در رزو جمعه بخواند و در میان دو طائفه بدمد کلیه کید

و نفاق از میان آنها دفع شود و اگر به نیت دشمن بخواند دشمن قوی ذلیل شود

و اگر کسی بر کفن بنویسد فشار قبر بر او آسان شود و نکیر و منکر از او سوال نکند و اصلا عذاب نبیند

و پیوسته طبقات نور بر او نثار کنند و دری از بهشت در قبر او باز می کنند و بوی بهشت بر او بوزد و تا

دامان قیامت حوریان و غلمان با او معاشرت کنند به شرط آنکه همیشه این صلوات را بخواند

منقول است که هر بنده ای از امت رسول الله صل الله علیه و آله و سلم گرفتار به عاق والدین باشد و

والدین از او راضی نباشند این صلوات مبارک را هر شب صد صلوات بفرستد تا آیه شریفه بخواند که ماهی

یک بار ختم نماید یا آنکه در طول یک هفته صلوات را ختم نماید ( به این ترتبب که صلوات را هفت قسمت

کند که از روز جمعه بخواند و صلوات کبیر را هدیه نماید به روح مطهر دوازده امام و آن ثواب را به روح پدر و

مادر خود با جمله اموات هدیه نماید ) خداوند عالم از حله های بهشت برای ایشان بفرستد و درجات

عالی را به والدین او مرحمت فرماید و حوریان و غلمان ها را از جهت خدمات ایشان زیاد فرماید .

آن قدر ابواب مرحمت بر ارواح ایشان بگشاید و بر پدر و مادر او اعلام نماید که این هه درجات و رضوان را

فلان فرزند تو باعث گشته است . به برکت این صلوات کبیر است و حسنات او را به جز خداوند عالم کسی

ندانسته .

و هر گاه کسی این صلوات را بنویسد و وقف کند به دست شیعیان بدهد و یا هر کس متذکر این اوراد با

برکت گردد البته از ثواب آن عاید پدر و مادر او هم در دنیا و هم در آخرت خواهد بود .

و اگر این صلوات را برقبرستان یک دفعه بخواند از برکت این  صلوات خداوند عالم عذاب ار از آن قبرستان

بردارد و همه اموات بر خود او و والدین او دعا کنند تا روز قیامت .

و اگر کسی این صلوات را در سر قبر پدر و مادر بعد از دو رکعت نماز بخواند خداوند عالم از جمیع معاصی

والدین او بگذرد ایشان را ببخشد و بیامرزد اگر چه ( معاصی آن ها ) به عدد ریگهای بیابان و ستارگان 

آسمان و برگ های درختان بوده باشد و دری از بهشت بر قبرهای ایشان باز کنند و پدر و مادر او را دعا

کنند . که ای فرزند چنانچه ما را به  راحت انداختی خداوند متعال از نسل تو هزار مومن بیاورد که همگی

تا روز قیامت طلب رحمت و مغفرت از برای تو نمایند و گویند ای فرزند حق خود را بر تو حلال نمودیم .

 

و اگر کسی کتابی از این صلوات به جهت خود وقف نماید چراغی است که از پیش برای خود در قبر

فرستاده است و خداوند متعال هر روز ۳۶۰ مرتبه نظر رحمت بر واقف این درود نماید و از دنیا بیرون نرود

تا مقام خود را در بهشت ببیند.

و هر کس یک بار این صلوات را بخواند ملائکه هفت آسمان و هفت زمین به امر خداوند متعال به روضه

پیامبر می روند و می گویند فلان بن فلان بر شما سلام می راند حضرت از او خوشنود میشود و او را

دعا می کند .

و اگر کسی بخواهد جمال سید کائنات حضرت رسول را در خواب ببیند شب جمعه یا شب پنج شنبه

غسل کند و جامه پاک بپوشد و دو رکعت نماز بگذارد و تضرع و خواری کند و این صلوات را بخواند تا وقت

خواب تمام شود و نسخه را در زیر سر بگذارد و به خواب رود ( انشاء الله ) آن حضرت را در خواب ببیند

چنانکه به او سخن بگوید و او را بشارت دهد به آنچه در عقبی به او خواهد رسید از کوشکها و غرفه ها

و حوریها و سایر لذایذ که خداوند متعال عطا خواهد فرمود

و خواننده صلوات وقتی از دنیا بیرون رود جمیع انبیاء و اولیاء در نماز جنازه او حاضر شوند و بدن او حله ها

بپوشند و زمانی که او را در قبرستان کنند و به قبر ببرند از خداوند کرامتی به او وارد می شود و بر خلق

ظاهر می گردان و طبقات نور بر قبر او نثار کنند و اگر کسی مداومت نماید بر این صلوات بدن او در قبر

نپوسد و تازه بماند .

و اگر کسی در زندان محبوس باشد و یا به دست ظالمی گرفتار باشد یک بار بخواند نجات یابد

 

 

و نقل است در بغداد جوانی بود به غایت خوشرویی چنانکه مادر او عاشق او بود یک روز هنگامی که

آن جوان از خوردن شراب مست و لا یعقل شده بود مادرش فرصت را غنیمت شمرد و با پسر خود هم

بستر شد و از این عمل ناپسند دختری را به دنیا آورد . آن زن برای حفظ آبروی خود مجبور شد دختر را

نزد مرد حاجی بگذارد تا بزرگ شود آن مرد حاجی پرسید که چرا دختر را پیش من آوردی . او جواب داد که

بیم آن دارم خدای نکرده پدرش او را هلاک نماید .مرد حاجی دختر را نزد دایه ای برد تا از آن مواظبت نماید

به او شیر دهد سالها گذشت تا آن که آن پسر جوان قصد حج نمود اتفاقا در راه سفر با آن مرد حاجی

آشنا شد از طرفی دختر که بزرگ و بالغه شده بود پدر خوانده اش را در این سفر همراهی می کرد و او

قصد نموده بود که دختر را شوهر دهد حال که مرد حاجی با این جوان آشنا شده بود او را بسیار زیبا

یافت و دختر را به عقدش دراورد . در راه بازگشت از سفر حج آن ها به قصد ملاقات مادر دختر عازم خانه

او شدند . ولی آن زن از دار دنیا رفته بود . آن مرد جوان بی خبر از وقایع گذشته بود و نمی دانست که

همسرش در واقع دختر او به حساب می اید . با شنیدن خبر مرگ مادرش شروع به گریستن کرد . زنی

از همسایگان که از این واقعه مطلع بود پیش مرد جوان آمد و تمام وقایع را از ابتدا تا انتها برای او تعریف

کرد و به او فهماند که سر تولد همسرش چیست ؟

آن مرد جوان از شنیدن این حرفها به شدت منقلب گردید و نیمه آن شب کلنگی برداشت و به جانب گور

مادر حرکت کرد . در بین راه از فرط خستگی قصد استراحت نمود و خواب او را ربود .در عالم رویا دید که

با کلنگی قبر مادر را شکافته تا جسد او را بیرون بکشد و بسوزاند ولی به محض شکافتن قبر جسد مادر

را دید که نور عظیمی از او متصاعد است آن مرد چون مادرش را اینگونه به کرامت یافت از او پرسید ای

مادر این درجه را از کجا یافتی ؟

گفت  ای فرزند من گناه بزرگی مرتکب شده بودم ولی بعد از آن پشیمان شدم و هر شب جمعه این

صلوات را بر رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم می خواندم . از برکت خواندن این صلوات و استغفار

حضرت رسول صل الله علیه و آله را در خواب دیدم . فرمود خدای عزوجل تو را بخشید و از آن پس این

چنین درجه ای را یافتم . آن مرد جوان پرسید آن صلوات را به من بیاموز و یا محلش را فاش کن تا آن را

برگیرم . مادر گفت :صلوات در فلان صندوق قرار داده شده پس آن را بنویس و ضبط کن ( جوان گوید )

چون از خواب بیدار گشتم تعجب مرا فرا گرفته بود . پس اراده کردم که آن صندوق که گفته بود باز کنم

رفتم و باز کردم این صلوات را دیدم سجده شکر کردم و بعد به علمای کوفه و مدائن نسخه ها دادم که

مردم همگی مشغول شدند

 

لازم به ذکر است به جهت حجم بالای این صلوات که حدود ۲۰۰ صفحه هست از ذکر این صلوات معذورم

ولی منابع را ذکر می نمایم

کتاب مجمع الصلوات مولا حسن نائینی - کتاب مجمع الصلوات حاج شیخ حسن ترسلی - کتاب فضیلت

صلوات .